landją, z powodu, że Ludwik XIV miał wstręt do wszelkich republik; więc propozycję moją bardzo chętnie przyjął. Argram będzie prokuratorem jeneralnym, jest to człowiek bardzo determinowany, a Caxet jego sekretarzem. Bierzemy się z pośpiechem do pracy, jaśnie oświecony panie, ależ bo i rzecz nie cierpi zwłoki.
— A potém, Dubois, będziemyż przynajmniéj spokojni?
— Zdaje mi się; i będziemy mogli spać od rana do nocy, to jest, gdy skończymy wojnę z Hiszpaniją i zredukujemy wartość biletów kassowych; co się dotyczę téj ostatniéj czynności, to nam w tém niezawodnie dopomoże przyjaciel waszéj królewskiej mości, pan Law. Redukcja, to właśnie w tém interes jego.
— Ileżto nudów, o mój Boże! Cóż u licha miałem w głowie, gdym zapragnął rejencyi. Jakżeżbym się śmiał dzisiaj, widząc pana du Maine gramolącego się wraz z jezuitami swoimi i Hiszpanami; pani de Maintenon polityzująca z Villeroy i Villars’em rozweseliłaby nas także niemało,
