Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/370

całą siłą, że nietylko pani Desroches, ale i pokojowa, i lokaj co tchu nadbiegli.
 — Otwórzcie drzwi od ulicy, wyrzekła Helena tonem rozkazującym, jest tam ktoś na którego czekam.
 — Poczekaj! zawołała pani Desroches na lokaja, który się już zabierał wykonać ten rozkaz. Chcę sama zobaczyć kto tam jest.
 — Niepotrzeba tego, wiem kto tam jest i powiedziałam pani, żem czekała na tę osobę.
 — Ale, jednakże, jeżeli pani nie wypada przyjąć go? odparła ochmistrzyni, chcąc na swojém postawie.
 — Nie jestem już w klasztorze a nie znajduję się jeszcze w więzieniu; więc przyjmę, skoro mi się tak podoba.
 — Ale któż jest ta osoba?
 — Nie widzę w tém nic nieprzyzwoitego; jest to ta sama osoba, którą w Rambouillet przyjęłam.
 — Pan de Livry?
 — Pan de Livry.