Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/353

w towarzystwie Nocé’go i Semiane’a, malemi drzwiczkami przy ulicy Richelieu.
 — To prawda... Ale cóż się stało na ulicy Saint-Honoré?
 — Czy wasza królewska mość chcesz posłyszeć?
 — Zrobisz mi tém przyjemność.
 — Jaśnie oświeconemu panu niczego odmówić nie mogę.
 — A więc gadajże.
 — Wasza królewska mość wieczerzałeś w owym domku przy ulicy Saint-Honoré.
 — Z Nocé’em i Semianem?
 — Nie, jaśnie oświecony panie, Nocé i Simiane wieczerzali także, ale każdy gdzieindziéj.
 — Jego królewska mość rejent wieczerzał zatém; właśnie podano deser, gdy jakiś oficer chwat, omyliwszy się zapewne, począł uporczywie stukać we drzwi. Jego królewska mość zniecierpliwiony wyszedł i zbeształ natręta, który mu tak nie w porę wieczerzę przerwał. Natręt jakoś hardéj natury, pochwycił za szpadę, a jego