Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/327

z grobu, to jest, to, co pan chciałeś wyrazić, nieprawdaż?
 — Tak jest, jaśnie oświecony panie, odpowiedział Gaston z lekkiém zadrżeniem głosu.
 — Teraz rozumiem cel missji pana. Przybyłeś do Paryża, by się pozbyć rejenta?
 — Tak, jaśnie oświecony panie.
 — By go zabić?
 — Tak jest, jaśnie oświecony panie.
 — I to pan, mówił daléj rejent dalej, mierząc głębokiém spojrzeniem młodego człowieka, który się tak krwawej podjąłeś missji?
 — Nie, panie, nigdybym z własnéj woli nic był na siebie przyjął roli zabójcy.
 — A któż pana przymusił do tej roli?
 — Nieszczęsne zrządzenie losu, jaśnie oświecony panie.
 — Wytłumacz się pan.
 — Utworzyliśmy komitet z pięciu szlachty, zespolony z ligą bretońską, to jest ligę cząstkową wśród wielkiego stowarzyszenia. I postanowiliśmy, że wszystko przez większość zadecydowaniem będzie.