Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/325

Ludwik XV umrze, ukoronują Filipa V jako pana połowéj świata.
 — Wiem to wszystko, mój panie: jest to spisek Cellamary, odświeżony na nowo. Ale w tém, coś pan powiedział, jest jedno wyrażenie, którego nie rozumiem.
 — Któréj, jaśnie oświecony panie?
 — To jest: po pozbyciu się rejenta. I jakżeż go się chcą pozbyć?
 — W dawnym planie było, jak waszéj ekscelencji wiadomo, by go uprowadzić i w więzienia w Saragossie albo w twierdzy Toledo osadzić.
 — Tak, i plan ten z przyczyny ostrożności rejenta do skutku nie przyszedł.
 — Bo też i wykonać się nie dał. Tysiące było zawad przeszkadzających ażeby rejent przybył do Saragossy albo Toledu. Czyż podobna takiego więźnia wieść przez całą Francją?
 — Tak, to było trudno. Dla tego téż nigdy pojąć nie mogłem, jak na taki środek wpaść mogli. I widzę z zadowoleniem, że odstąpiono od tego projektu.