Strona:PL A Dumas Córka rejenta.djvu/299

 — Znowu będą nudy.
 — Przekonasz się jaśnie oświecony pan inaczéj.
 — Zdaje mi się, dalibóg, że sam robisz spiski, by mnie straszyć niemi.
 — A więc muszą być bardzo zręcznie ułożone, o czém się wasza królewska mość przy obecnym przekonasz.
 — Cieszysz się z niego?
 — Znajduję go bardzo przyjemnym.
 — Jeżeli się nie ulęknę, to biada tobie!
 — Jaśnie oświecony pan za wiele żądasz.
 — Pochlebiasz mi tylko, bo nie jesteś pewien twojéj konspiracji.
 — Zaręczam waszą królewską mość, że doznasz pewnego wrażenia i będziesz szczęśliwym, że występujesz w postaci księcia d’Oliwares.
 I Dubois, lękając się, by rejent nie uchylił się znowu od zamiaru, na który jeszcze niezupełnie był zezwolił, ukłonił się i wyszedł.
 Jeszcze nie było upłynęło pięć minut po jego wyjściu, gdy kurjer szybko wbiegł do przedpokoju i list paziowi doręczył: paź go