Strona:Opis ziem zamieszkanych przez Polaków 1.djvu/96

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


w pobliżu Wisły, pod Kościerzyną w Wieżycy (Turmberg), w górach Szembarskich (331 m.). Przeciętna wysokość wynosi 150—200 m. Ponad 200 metrów wznosi się tylko kilka wzgórz w części wschodniej Pojezierza: w pobliżu Piły (Schneidemühl) 207, pod Frylądem (Märkisch Friedland) 211, po stronie zachodniej Szczecinka (Neu Stettin) 203 i 214, w pobliżu Czluchowa (Schlochau) 223, na południe od Bytowa 227 i 256, pod Lauenburgiem 210, na brzegu zachodnim jez. Raduńskiego 272, między Kościerzyną (Behrent) i Tczewem (Dirschau) 271, na południe Wejherowa (Neustadt) 201. Okolica Wieżycy, zwłaszcza na północy, w pobliżu Kartuz, ze swe-


Nad jeziorem Łeba.

mi kotlinami, głęboko wyżłobionemi łożyskami rzek i strumyków, obfita w łąki zielone i piękne jeziora, w których toni przeglądają się strome, zalesione wzgórza, ma wygląd prawie górski i nosi nazwę „Szwajcaryi Kaszubskiej“. Niemniej piękną jest „Szwajcarya Pomorska“, w południowo-wschodniej części prowincyi pomerańskiej, w okolicach Szczecinka. Wogólności jednak jest to kraj mało urozmaicony, nużący jednostajnością rzadko zalesionych wzgórz piasczystych, chudych, nieurodzajnych pól, licznych a nie wielkich jezior, grzęznących w piaskach i torfowiskach. Tylko skraj połu-