Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 2.djvu/810

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


rowana kalafonją a. smołą szewcką i obsypana piaskiem, do ostrzenia kosy.

Stryczek, Stryk, nm., postronek z pętlą na końcu do zaciskania; zginąć na s-u = być powieszonym na szubienicy; dostał mu ś. s. = wyrok, skazujący na powieszenie.

Stryczkowaty, nm., mający kształt stryczka.

Stryflasty, nm., z cholewami obramowanemu u góry; ze sztylpami.

Stryisko, poczciwy, zacny stryj; stryj godny pożałowania.

Stryj, Stryjaszek, brat ojca; las: pożyczyć pieniędzy od s-ja = sprzedać las; s. brodę rozwinął = las okrył ś. liściem; uderzyć ś. po s-u = w łokieć, aż ciarki idą.

Stryjać komu, nazywać kogo stryjem; obchodzić ś. z kim surowo, bez wyrozumiałości.

Stryjanka, Stryjenka, taniec staropolski, rodzaj raźnego mazurka, przeplatanego śpiewkami.

Stryjaszekp. Stryj.

Stryjaszkowy, stanowiący własność stryjaszka; odnoszący ś. do stryjaszka.

Stryjcio, pieszcz. od Stryj.

Stryjec, potomek tego samego naddziada, co i ktoś inny, i używający tegoż herbu; bratanek, synowiec.

Stryjeczno-rodzony, pochodzący od rodzonego brata ojca.

Stryjeczno-stryjeczny, pochodzący od brata pradziada.

Stryjeczno-wujeczny, pochodzący od stryja, a zarazem męża ciotki, czyli wuja.

Stryjeczny, pochodzący od stryja; s-ni bracia a. siostry = od dwuch braci.

Stryjek, zdr. od Stryj; zamienił ś. s. siekierkę na kijek = niekorzystna zamiana.

Stryjenka, żona stryja; siostra ojca, ciotka.

Stryjnap. Stryjenka.

Stryjop. Stryj.

Stryjostwo, stosunek stryja do bratanków; zbior., stryj z żoną.

Stryjowski, stanowiący własność stryja, właściwy stryjowi.

Strykp. Stryczek.

Strykte, łć.p. Stricte.

Stryktura, łć., chorobliwe zwężenie kanału w organizmie ludzkim lub zwierzęcym; ściśnięcie.

Strynożyćp. Strzynożyć.

Stryskać, tryskając skropić, spryskać, oblać kroplami.

Stryszp. Stryż.

Stryszek, nm., zdr. od Strych.

Strywjalizować, zrobić trywialnym, spospolitować.

Stryź, Srzeź, Śreź, Śryź, kra, płynąca po wodzie.

Strzalijadp. Krewnik.

Strzalisty, Strzałowy, mający kształt strzały.

Strzał, strzelenie, wystrzelenie, wystrzał, wypalenie; odległość, jakiej sięga pocisk, doniosłość pocisku; sam pocisk.

Strzała, pocisk, wyrzucony z łuku, z kuszy, z procy, złożony z ostrza, czyli żeleźca (bełtu) i pałeczki drewnianej (brzechwy) (fig.); odnoga rzeki; roślina z rodziny różowatych; pień drzewa od korzeni do miejsca, z którego rozchodzą ś. gałęzie; gwiazdozbiór na niebie północnym; największa wewnętrzna wysokość sklepienia; wysoki, ostrogranny dach, nakrywający wieże w budynkach gotyckich; w matem., część promienia prostopadłego do cięciwy, zawarta między cięciwą a łukiem; pobiec, polecieć s-ą = bardzo szybko.

Strzałka, mała strzała; podłużna plamka na skórze a. na sierści, wyglądająca jak strzała; kość cieńsza, zewnętrzna goleni; gałąz-