Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/967

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Odrukować, wydrukować naokoło, rozgłosić drukiem.

Odrutować, obciągać drutem, żeby ś. nie rozleciało (garnek, misę i t. p.).

Odruzg, odłamki, szczątki, gruzy, ruiny.

Odrwiwać, dok. Wydrwić; szydzić, wykpiwać, ośmieszać kogo; oszukiwać, wywodzić w pole.

Odrwisz, oszukaniec, oszust.

Odrychtować, na nowo uporządkować.

Odryczeć, Odryknąć, odpowiedzieć rykiem na ryki; skończyć ryczeć; żart., odśpiewać bez czucia, odbeczeć.

Odryglować, odemknąć z rygla, odsunąć rygiel.

Odryna, błr., szopa na siano, stodoła.

Odrys, kopja z rysunku, odrysowanie.

Odrysować, ukończyć rysowanie, narysować, wyrysować, nakreślić; przedstawić co barwnie, obrazowo w utworze literackim a. w opowiadaniu.

Odrywać, rwąc co siłą, odłączać; szarpiąc, ciągnąc mocno, oddzielać co od czego, wyrywać, oddzielać gwałtem; odejmować, siłą kogo czego pozbawiać, zabierać, zdobywać, przywłaszczać; przen., o kogo od czego, a. od kogo = odciągać kogo od kogo a od czego; sprawiać, aby ś. kto czym nie zajmował, nie interesował; przerywać komu co, przeszkadzać komu w czym; o. kogo od roboty; o. ś., urywając ś., odłączać ś.; odpadać, odlatać, puszczać w spojeniu (guzik ś. o-a); o. ś. od kogo a. od czego = odchodzić od czego, porzucać, opuszczać; przerywać sobie w czym, przestawać co robić.

Odrzec, Odrzeknąćp. nied. Odrzekać.

Odrzećp. Obedrzeć.

Odrzekać, forma dok. Odrzec Odrzeknąć; odpowiadać, odpierać; odczyniać uroki; o. ś., zarzekać ś. czego, zrzekać ś. czego, wyrzekać ś. czego, dawać obietnicę nieczynienia czegoś.

Odrzeknąćp. Odrzec.

Odrzucać, forma dok. Odrzucić; rzucać co napowrót, rzucać precz, popychać gdzie siłą rzutu, odpychać; odbijać o. siebie; odwalać, rzucać na stronę, cofać na bok; odłączać, wydzielać, wybierać, nie przyjmować, wybrakowywać; nie przyjmować czego, nie zgadzać ś. na co, odpychać, nie uznawać za słuszne, prawdziwe, nie uwzględniać, potępiać; wzgardzać czym, doznawać wstrętu do czego; rzucać w odpowiedzi, odpierać.

Odrzut, odrzucenie, odruch.

Odrzwia, Oddrzwia, drzwiowa futryna, oprawa drzwi, uszak.

Odrzynać, forma dok. Oderznąć; rznąc odłączać, oddzielać część czego nożem, odcinać; o. ś., odznaczać ś. wyraziście, odstawać.

Odrzynek, Obrzynek, część oderznięta, skrawek, odcinek.

Odrzyskóra, zdzierca, chciwiec, wyzyskiwacz.

Odsączyć, odłączyć, odsądzić.

Odsada, odstawianie, odsądzanie ś. (o. ogona u koni).

Odsadnica, piła okrągła podwójna w tartaku.

Odsadzać, forma dok. Odsądzić; odstawiać, oddalać, odsuwać, odpychać, odpędzać; o. kogo od panny = usuwać go ze wstydem dla niego; o. jak kota od mleka = odpędzić od gotowego; o. dziecko od piersi = odstawić, odłączyć; biegnąc, oddalić ś.; o. ś., usuwać ś., odstrychać ś.; odłączać ś., odskakiwać; odstępować, cofać ś., odsuwać ś. w tył; biegnąc a. jadąc, oddalić ś. od kogo a. od czego, wyprężywszy ś. skoczyć.

Odsapnąć, westchnąwszy nosem, odetchnąć; odpocząć, wytchnąć.