Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/928

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Obsiepać, ostrzępie, zbić, stargać, stratować; o. ś., obszarpać ś.

Obsiew, Obsiewek, czas zasiewania pola; zasiewanie; miejsce na polu, przypadkiem nie zasiane.

Obsiewacz, który sieje, siewca.

Obsiewaćp. dok. Obsiać.

Obsiewiny, Obsiewki, obchód, uczta, zabawa z powodu ukończonego zasiewu pól, dosiewki; plewy, zostające na przetaku w czasie przesiewania mąki.

Obsiewka, brzeg grzędy obsianej kwiatami.

Obsiewny, zdatny do zasiewu, którym sieją; zdatny pod zasiew.

Obskoczyć, forma nied. Obskakiwać; skacząc, obejść; otoczyć, opaść, obstąpić, osaczyć.

Obskubać, nied. Obskubywać — p. Oskubać.

Obskurant, łć., nieprzyjaciel oświaty; człowiek bez nauki, nieoświecony, zacofany.

Obskurantyzm, łć., dążność przeciwna oświacie, skłonność do podtrzymywania nieuctwa.

Obskurnie, łć., nędznie, podle, marnie, licho, ubogo.

Obskurny, łć., ciemnego pochodzenia, podły, pospolity, lichy.

Obsłonap. Osłona.

Obsłuchać, forma nied. Obsłuchiwać; wysłuchać ze wszystkich stron; o. chorego = zbadać go za pomocą słuchu, auskultować; o. ś., nasłuchać ś.; słuchając, otrzaskać ś. z czym, przyzwyczaić się do czego; z powodu częstego obijania ś. o uszy, przestać razić.

Obsługa, spełnianie pewnych usług przy kim, obsługiwanie, pozostawanie na służbie u kogoś; czeladź służebna, ludzie odbywający przy czym jaką służbę (o. armaty = artylerzyści).

Obsługacz, posługacz, sługa, służący (forma ż. Obsługaczka).

Obsługiwać, Obsłużyć, spełniać obowiązki służby względem kogo a. czego; o. gościa, kupującego = spełnić jego życzenie, podawać mu żądany towar.

Obsmarowaćp. Osmarować.

Obsmażać, Obsmażyćp. Osmażać.

Obstach, nm., w górn., ziemia, w której niema rudy.

Obstać, forma nied. Obstawać; stanąć naokoło czego a. kogo, oblegnąć, otoczyć; wystarczać, utrzymywać ś.; wystarczyć na opasanie dokoła; wytrzymać, wytrwać; stanąć, starczyć za co; wyjść na swoim; dopilnować.

Obstalować, nm., zamówić, kazać co zrobić.

Obstalunek, nm. zamówienie (jakiej roboty, towaru); zobowiązanie, aby co było dostarczone a. wykonane.

Obstawać, forma nied. Obstać; upierać ś. przy czym; bronić kogo, trzymać czyją stronę; nastawać na kogo.

Obstawiać, forma dok. Obstawić; postawić naokoło, otaczać; ograniczać; w grze hazardownej: stawiać wiele stawek na jedną kartę a. numer; o. ś., nastawiać, postawić wiele dokoła siebie.

Obstąpićp. Obstępować.

Obstetryczny, łć., dotyczący położnictwa, akuszerski.

Obstetryka, łć., położnictwo, akuszerja.

Obstępować, forma dok. Obstąpić; stawać naokoło kogo a. czego, otaczać, opadać, opaść w większej ilości, nie dozwolić wyjść.

Obstrugać, Obstrugiwaćp. Ostrugać, Ostrugiwać.

Obstrukcja, łć., zatamowanie, utrudnienie przebiegu jakiej sprawy; stawianie jej przeszkód, aby nie doszła do skutku, mitrężenie; w med., o. żołądka = zatwardzenie.

Obstrukcjonista, łć., poseł w parlamencie, zastosowujący obstrukcjonizm.