Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/602

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


kobiety = pieszczotka, duszka, serce, kochanie.

Kotkowe rośliny, mające kwiaty pręcikowe ułożone w kotki, w baźki.

Kotlarz, rzemieślnik, wyrabiający różne przedmioty i naczynia z miedzi.

Kotlecik, zdr. od Kotlet.

Kotlet, fr., potrawa z mięsa ryby lub z kartofli tartych, smażona, formy placka; przen., k-y = faworyty formy placuszków.

Kotlina a. Kotłowina, okrągły dołek w ziemi, okrągłe zagłębienie; dolina o ścianach stromych: okrągła dolina; ognisko, palenisko

Kotłować, gadać dużo, męczyć kogo swojem gadaniem; k. komu głowę = zajmować mu ją jakim żądaniem, mącić, męczyć czyjąś uwagę rozmową, dręczyć; k. ś., gotować ś., wrzeć, kipieć; przewracać ś., mącić ś., burzyć ś.; hałasować, zachowywać ś. niespokojnie.

Kotłowe (-ego), opłata od kotła okowity, piwa i t. p

Kotłowy, pilnujący kotła w gorzelni, w browarze.

Kotna, samica ciężarna, brzemienna niektórych zwierząt (kotów, zajęcy, jeleni i t. p.).

Kotonerje, fr., tkaniny bawełniane.

Kotonowy fr., olej, olej wyrabiany z nasion bawełny.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kotopastka.png

Kotopastka, roślina z rodziny wargowych, szanta (fig.).

Kotować, fr., oznaczać liczbami długość linji a. wielkość kąta na rysunku; numerować (np. akta); notować ceny, kursy giełdowe.

Kotuchna, pieszcz. od Kotka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Koturny.png

Koturny, gr., w starożytności: teatralne na podwyższonych podeszwach obuwie aktorów greckich, nadające wzrost przechodzący miarę ludzką (fig.), przen., stąpać na k-ach, przemawiać z k-ów = używać stylu szumnego, napuszonego, mowy tragicznej; przesadzać

Kotwiasty, mający postać kotwicy, haka.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kotwica.png

Kotwica, Kotew, Kotwa, Kotwia, nm., duży hak żelazny o 2, 3 a. 4 zębach, który, spuszczony na łańcuchu na dno wody, zatrzymuje statek na miejscu (fig.); przen., deska ratunku, port bezpieczeństwa, ostoja, ocalenie; zbroja magnesu, płyta z żelaza miękkiego, przykładana do magnesów, żeby ich magnetyzm nie osłabł; w zegarku: ankier, wychwyt, łuk metalowy z zakrzywionemi końcami, utrzymujący jednostajność ruchów zegarka (zdr. Kotwiczka).

Kotwiczne, Kotwicowe, nm., opłata od zarzucania kotwicy w porcie.

Kotyljon, fr., taniec wirowy, urozmaicony dowolnemi figurami, walc z figurami.

Kotyzacja, fr., ocenianie; rozkład podatków, rozkład składki; oznaczenie kursu papierów publicznych w cedule giełdowej.

Kowaćp. Kuć.

Kowadełko (zdr. od Kowadło); największa z kosteczek słuchowych, leżąca pomiędzy młotkiem a strzemieniem w jamie bębenkowej ucha.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kowadło.png

Kowadło, przyrząd, na którym w kuźni kują metale (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kowal.png

Kowal, rzemieślnik, wyrabiający grubsze przedmioty z żelaza; zabawa dziecinna: tańce ze śpiewem wedle taktu kucia; student a. uczeń pilny, ale niezdolny, uczący ś. długo każdej lekcji; owad