Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/574

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ków a. śpiewaków wobec zgromadzonych słuchaczów; większy litwor muzyczny popisowy; porozumienie, zgodne działanie między mocarstwami; dać k. = zrobić coś wzorowo, na podziw.

Koncertacja, łć., ociąganie się, wzdraganie ś.

Koncertant, Koncercista, fr., artysta, dający koncert, a. biorący udział w koncercie (forma ż. Koncertantka).

Koncertmistrz, nm., przewodnik, dyrektor koncertu; pierwszy skrzypek w orkiestrze.

Koncertować, fr., dawać koncert.

Koncertowo, fr., popisowo, doskonale, świetnie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Koncerz.png

Koncerz, czes., długa dzida; wielki, ciężki miecz obosieczny, używany przez husarzy (fig.).

Koncesja, łć., przyzwolenie, przywilej na jakie przedsiębiorstwo, wydany przez wsadzę; ustępstwo, ustąpienie (zdr. żart. Koncesyjka).

Koncesjonarjusz, łć., ten, komu udzielono koncesji, przywileju, pozwolenia.

Koncesjonować, łć., udzielać na co koncesję.

Koncesjonowany, łć., istniejący na zasadzie koncesji rządowej (zakład k., przedsiębiorstwo k-e).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Koncha.png

Koncha, gr., skorupa mięczaka, muszla, małżowina (fig.); k. uszna = zewnętrzna część ucha.

Konchit, Konchjolit, gr., skamieniałość muszlowa.

Konchoida, gr., linja krzywa, ślimakowata (4-go stopnia), leżąca na płaszczyźnie, obmyślona celem rozwiązywania takich zadań jak: trysekcja kąta płaskiego, zdwajanie sześcianu i in.

Konchologja, gr., nauka o muszlach.

Koncyljacyjny, łć., zgodny, pojednawczy.

Koncyljarny, przym. od Koncyljum; spory k-e = toczące ś. na koncyljach duchownych.

Koncyljum, łć., zgromadzenie dostojników kościelnych dla narad w rzeczach wiary; sobór.

Koncypista, Koncepista, Koncypjent, łć., urzędnik, który samodzielnie układa referaty; referent; i kancelista, wprawiający ś. w układanie referatów.

Koncypować, łć., obmyślać układać w myśli, referować, redagować.

Kondel, zdr. Kondlikp. Kundel.

Kondemnata, Kondemnacja, łć., wyrok skazujący, wydany zaocznie z powodu niestawienia ś. w sądzie; potępienie.

Kondensacja, łć., zgęszczenie, skroplenie gazów, pary.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kondensator.png

Kondensator, łć., przyrząd do zgęszczania i skraplania pary; przyrząd złożony z dwu płyt metalowych, oddzielonych złym przewodnikiem do zbierania znacznej ilości elektryczności, zgęszczacz (fig.).

Kondensować, łć., poddawać kondensacji.

Kondescencja, łć., zjechanie sądu na grunt dóbr, co do których zachodzi spór.

Kondescensorjalny, łć., zjazdowy.

Kondolencja, łć., okazanie współczucia, współubolewanie.

Kondolencyjny, łć., okazujący współczucie.

Kondonacja, łć., przebaczenie.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Kondor.png

Kondor, peruw., ptak drapieżny dzienny z rodziny sępów (fig.).

Kondotjer, wł., dowódca bandy zbrojnej we Włoszech