Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/248

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


Dwuparówka, łódź, mieszcząca dwuch wioślarzy, z których każdy robi parą wioseł.

Dwuparzystopalcowe, rząd ptaków, o nogach, mających po dwa palce, skierowane na przód i po dwa w tył: łażące.

Dwupienne rośliny = mające kwiaty a. tylko pręcikowe, a. tylko słupkowe na jednym osobniku, dwudomowe, rozdzielnopłciowe.

Dwupiętrowy, mający dwa piętra: na dwa piętra wysoki.

Dwupłatkowa korona = korona kwiatu, złożona z dwu płatków.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dwupłatowiec.png

Dwupłatowiec, aeroplan o dwu płaszczyznach, biplan (fig.).

Dwupłciowy, posiadający zarazem płeć męską i żeńską; człowiek d. = hermafrodyta.

Dwupokojowy, z dwuch pokojów złożony.

Dwupolowe gospodarstwo = dzielone na dwa pola, prowadzone na dwa pola.

Dwupoły, z dwuch połów oddzielnych złożony: dach d.; drzwi d-e = drzwi dwuskrzydłe, podwoje.

Dwupostaciowośćp. Dwukształtność.

Dwuprocentowy, wynoszący dwa procenty; d. roztwór, mający tylko 2% jakiego dodatku.

Dwuprzymierze, przymierze dwuch mocarstw.

Dwupunktowy druk, pismo dwupunktowe, czcionki najdrobniejsze.

Dwuramienny, mający dwa ramiona: świecznik d., drąg d., d-a dźwignia = drąg, mający punkt podparcia między punktem przyczepienia siły a punktem przyczepienia oporu (rys. — p. Dźwignia).

Dwurazowy, podwójny, dwa razy większy, dwa razy powtórzony; nieszczery, obłudny.

Dwuręczny, Dwuręki, mający dwie ręce (człowiek jest stworzeniem d-nem).

Dwuroczniak, Dwurocznyp. Dwuletni.

Dwurodzajowy rzeczownik, w gram., mający dwa rodzaje (np. ten sierota, ta sierota).

Dwurogi, Dwurożny, Dwurogaty, mający dwa rogi (księżyc d.).

Dwuroże, Dwurożec, o 2 rogach (półksiężyc)

Dwurublowy, kosztujący dwa ruble, wynoszący dwa ruble (datek d.).

Dwururka, dubeltówka, fuzja o dwuch lufach.

Dwurządztwo, władza, złożona z 2 osób rządzących.

Dwurzędny, Dwurzędowy, rozmieszczony w dwa rzędy (liście d-ne); jęczmień d. = mający kłoski ustawione w dwa rzędy; zagon d. = przechodzący przez dwa zagony; siewnik d. = wysiewający ziarno w dwa rzędy.

Dwusążniowy, mający dwa sążnie wymiarów.

Dwusiecznyp. Obosieczny.

Dwusiedzeniowy, mający 2 siedzenia (powóz, rower).

Dwusilny, kwiat mający 4 pręciki, z których 2 dłuższe a 2 krótsze.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Dwuskibowiec.png

Dwuskibowiec, albo pług dwuskibowy, rodzaj pługa, krającego odrazu dwie skiby (fig.).

Dwuskośnoosiowy a. Monokliniczny układ postaci krystalicznych: piramida, pryzma.

Dwuskrzelne mięczaki, rząd mięczaków z gromady głowonogich, posiadający po dwa skrzela w jamie skrzelowej.

Dwuskrzydły, Dwuskrzydlasty, mający dwa skrzydła: drzwi d-e = podwoje; owady d-e = nazwa rzędu