Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/108

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


nie się wobec czego; przesadna uprzejmość; bez C-i, po prostu, bez ogródki.

Ceremonjalny, obrządkowy, uroczysty; paradny, zastosowany do pewnych form, przepisów; pełen ceremonji, etykietalny.

Ceremonjał, zbiór przepisów, form, ceremonji, zachowywanych przy obrzędach i uroczystościach; księga obrzędów świętych, sprawowanych w kościołach; obchód uroczysty.

Ceremonjant, lubiący ceremonjować się.

Ceremonjarz, kapłan, do którego należy doglądanie, aby ceremonja szła należycie; mistrz ceremonji.

Ceremonjować się, robić ceremonje, okazywać zbytnią, przesadną grzeczność; zbytnio się krępować; certować się.

Cereryt, gatunek rudy, z której się otrzymuje metal cer.

Cerezyna, wosk mineralny, substancja podobna do wosku, otrzymywana z ozokerytu.

Cerkarja, larwa robaków płaskich z rzędu przywr.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Cerkiew.png

Cerkiew, świątynia obrządku wschodniego (fig.).

Cerkiewny, przym. od Cerkiew, do cerkwi należący. C. język = język starosłowiański używany w księgach cerkiewnych liturgicznych.

Cerograf, p. Cyrograf.

Ceroplastyka, gr., sztuka robienia wypukłych figur z wosku.

Cerować, Cyrować, naprawiać, zarabiać dziurę w tkaninie, naśladując tę tkaninę; C. pończochy, bieliznę.

Cerownia, zakład przyjmujący roboty do cerowania.

Certacja, łć., spór, sprzeczka, korowody, certowanie się.

Certament, łć., p. Certacja.

Certować ś., spierać ś. grzecznie o sprawy powszednie, o zachowanie się lub o pierwszeństwo, dysputować, polemizować; krępować się, ceremonjować się.

Certyfikat, łć., świadectwo na piśmie, zaświadczenie, zwłaszcza urzędowe; zapewnienie.

Certyfikować, stwierdzać, zaświadczać.

Cerussyt, spat ołowiany, minerał, składający się z węglanu ołowiu.

Ceryt, minerał należący do krzemianów.

Cesarka, ptak kurowaty (p. perlica); droga bita; szosa.

Cesarski, przym. od Cesarz, należący do cesarza, właściwy cesarzowi. cięcie C., operacja wykonywana w nadzwyczajnych wypadkach, polegająca na rozcięciu brzucha i macicy w celu wyjęcia dziecięcia.

Cesarstwo, państwo, kraj, w którym panuje Cesarz, godność i władza Cesarska.

Cesarz, najwyższy tytuł monarszy (wyższy od króla), imperator.

Cesarzewicz, najstarszy syn Cesarza, Następca tronu.

Cesarzowa, żona Cesarza.

Cesja, łć., ustępstwo, przekaz; przelanie praw swych na kogo innego.

Cesjonarjusz, odstępujący, przelewający swe prawa na innego.

Cetno, parzysta liczba. C. i licho = rodzaj gry, w której się zgaduje, czy jest liczba parzysta lub nie.

Cetyna, igła, liść drzew iglastych.

Cetyniak sośniak, motyl z ciemno-brunatnemi skrzydłami w żółte plamy i prążki, którego liszka objada igły sosen.

Cewa, p. Cewka.