Strona:M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - Tom 1.djvu/1029

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Orlikowiec.png

Orlikowiec, roślina z rodziny baldaszkowatych, czarnogłów (f.).

Orlooki, mający oczy tak bystre, jak u orła.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Orłodziób.png

Orłodziób, gatunek kolibra (fig.).

Orłolewp. Gryf.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Orłosęp.png

Orłosęp, ptak drapieżny z rodziny orłosępów (f.)

Orłowaty, kształtem do orła zbliżony; taki jak u orła.

Orłowyp. Orli; sól o-a = najlepsza sól wielicka, dostarczana w beczkach ze znakiem orła; rzecz., w wojskach Księstwa Warszawskiego podoficer, noszący znak orła (chorągiew pułkową).

Ornamencista, łć., robiący ornamenty, zajmujący ś. zdobnictwem.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ornament.png

Ornament, Ornamentacja, łć., ozdoba, dzieło sztuki malarskiej, rzeźbiarskiej, grawerskiej, sztukatorskiej i t. p., zdobiące budowle, ich części, lub sprzęty i przedmioty do użytku i t. d. (fig.).

Ornamentować, łć., robić ornamenty, zdobić ornamentami.

Ornamentyka, łć., sztuka zdobnicza, zdobnictwo, umiejętność stosowania ornamentów w architekturze, w wytworach rzemiosł; ogół ozdób budowli.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ornat.png

Ornat, łć., wierzchni ozdobny ubiór kapłański, wkładany przy odprawianiu Mszy świętej (fig.).

Ornitolity, gr., kopalne szczątki, odciski dawnych zaginionych ptaków.

Ornitolog, gr., uczony znawca ptaków.

Ornitologja, gr., część zoologji, obejmująca naukę o ptakach.

Ornitomancja, gr., wróżbiarstwo z lotu, żeru lub ze śpiewu ptaków.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ornitopter.png

Ornitopter, gr., przyrząd lotniczy o skrzydłach bijących, samolot skrzydłowy, skrzydłowiec (fig.).

Orny, zdatny do orania (grunt o.).

Orogienetyczny, gr., dotyczący teorji powstawania gór.

Orogieneza, gr., teorja o tworzeniu ś. gór.

Orognozja, Orologja, gr., nauka o górach.

Orograficzny, gr., dotyczący gór, dotyczący skorupy ziemskiej; o-a mapa = na której za pomocą kreskowania oznaczone są wszelkie nierówności powierzchni ziemi.

Orografja, gr., część gieografji ogólnej, zajmująca ś. powstawaniem i kształtowaniem gór; wogóle nauka o plastycznych kształtach powierzchni lądu.

Orologja, gr., znajomość gór, ich składu i budowy.

Orometrja, gr., nauka, zajmująca ś. pomiarami kształtów powierzchni lądu, oznaczeniem średniej wysokości grzbietów, dolin, pochyłości stoków i t. p.

Oropiały, ropą okryty.

Oropieć, ropą ś. okryć.

Orosiały, okryty rosą, wilgotny od rosy.

Orosić, rosą pokryć, zmoczyć rosą, zrosić; skropić, zalać (o. twarz łzami); o. ś., zmoczyć ś. rosą.

Orosieć, omoknąć od rosy, orosić ś.

Oróżowić, okryć kolorem różowym, zarumienić.