Strona:Leon XIII - Encyklika do biskupów polskich.pdf/12

—   8   —

łowi i rozniecają nieufność śród panujących i zgromadzeń prawodawczych, którzy właśnie najwięcej poczuwać się winni do wdzięczności względem Kościoła. Nie uczy On bowiem, ani nie nakazuje niczego zgoła, coby w najmniejszej mierze sprzeciwiało się dostojeństwu monarchów, lub bezpieczeństwu i rozwojowi ludów, owszem, przeciwnie: w świetle mądrości chrześcijańskiej, krzewi ustawicznie zasady, licujące najzupełniej z ich spólnym pożytkiem. Wymieńmy z nich główniejsze: że panujący piastują władzę nad ludami, z ramienia Bożego sobie nadaną; że ich rządy powinny być sprawiedliwemi, naśladować rządy Boże, nacechowane dobrocią ojcowską i zmierzać jedynie ku pożytkowi państwa; że kiedyś muszą zdać Bogu Sędziemu sprawę, tem większą ściągając na się odpowiedzialność, im wyżej byli postawieni; że poddani winni panującym okazywać cześć i wierność, tudzież jako Bogu, przez ludzi królującemu, uległość nie tylko dla gniewu, ale też dla sumienia^[1]; czynić za nich prośby, modlitwy, przyczyniania, dziękowania^[2]; że powinni stosować się święcie do przepisów państwa; zdala się trzymać od wszelkich knowań, intryg i rokoszu; przykładać się wszystkiemi środkami do podtrzymywania porządku i pokoju.
 Te i tym podobne przepisy i ustawy ewangeliczne, tak usilnie zalecane przez Kościół, gdzie tylko są w należytej czci i poszanowaniu, tam niechybnie przynoszą najobfitsze owoce, tem obfitsze, im rozleglejszej zażywa Kościół swobody. Wyłamywać się zaś z pod tych przepisów i uchylać się z pod przewodnictwa Kościoła, znaczy tyleż, co sprzeciwiać się woli Bożej i odtrącać znakomite dobrodziejstwa, tak, iż następstwem oporności musi być upadek prawdziwego szczęścia i zacności, zamęt i nieład we wszystkich stosunkach, niepokój i obawa przed klęskami, dotykająca zarówno panujących, jak i naród.
 Macie wprawdzie, Wielebni Bracia, podawane przez Nas w tym przedmiocie, w miarę sposobności, wskazówki i to wyczerpujące: uznaliśmy jednak za stosowne w streszczeniu je tu powtórzyć, byście w inicyatywie, z Naszego wysokiego stanowiska podjętej, szukali bodźca do usilniejszej i skuteczniejszej w tym duchu działalności. W łonie trzód Waszych, najpożądań-

1. Rzym. XIII, 15.
2. I Tym. 2, 1–2.