garnków i przyrządzamy z niego podczas świąt zupę rozmaitemi sposobami, z których najlepszy jest następujący. Bierzemy barszczu tyle, ile potrzebujemy zupy, — możemy dodać wody, gdy jest zbyt kwaśny. Później gotujemy razem z mączką[1], skórką cytrynową i tłuczonym cynamonem. By się to wszystko porządnie przegotowało, dodajemy dla gęstości tłuczonej macy i w końcu zabielamy żółtkiem. Na inny sposób gotuje się barszcz z dużą ilością rozmiękczonej i dobrze wyciśniętej macy, z tłuszczem i z paru kawałkami tłustego mięsa.
Macę oblewamy zimną wodą, kładziemy w gorący tłuszcz lub gorące masło, następnie oblewamy rozpuszczonemi jajkami, do których można dodać trochę soli i cukru. Tak przygotowaną macę przez chwilę smażymy przewracając w obie strony, następnie znów oblewamy jajkami, smażymy i obracamy, aż wszystkie jajka są na macy, która z obu stron nabiera pięknego jasno-brązowego koloru; w końcu posypujemy ją cukrem i cynamonem. Można w ten sposób na jedną macę użyć do 15 jajek, — czem więcej ich bierzemy, tem maca jest lepszą i grubszą.
Rozmiękczamy, ale niezbyt długo, mace, wyciskamy je dobrze, następnie zagniatamy w miękkie ciasto razem z tłuczoną macą i następującemi składowemi częściami; mianowicie na 3 części rozmiękczonej macy bierzemy mniej więcej 3 jajka, 5 łutów mączki[1], trochę szmalcu, gorzkich migdałów, tartej skórki cytrynowej i soli. Tartej macy zaś bierzemy tyle, by ciasto dobrze się trzymało. Do nadzienia należy: obrane i posiekane jabłka, duże rodzenki, słodkie, obrane w grube kawałki tłuczone migdały, albo orzechy, mączka, cynamon i tarta skórka cytrynowa. Gdy ciasto jest gotowe, formujemy z niego grubą kluskę, kładziemy ją na powierzchnię dłoni, rozszerzamy drugą ręką tę kluskę w rodzaj placka, pośrodku Kładziemy garstkę nadzienia, które zostało już zmieszane na oddzielnym talerzu i zawijamy
