wać w reńskiem albo starem francuzkiem winie, dalej postępując, jak poprzednio.
Przyrządza się, jak poprzednia, tylko bez cukru; gdy ją drugi raz przegotujemy i odcedzimy, trzeba do mej domieszać wiśniowego lub malinowego soku, gotowanego z dużą ilością cukru. Nakoniec wlewamy galaretę w porcelanową miskę lub formę i ochładzamy.
Niecały funt najlepszej żelatyny z rogu jeleniego, kwarta reńskiego albo starego francuzkiego wina, kwaterka wody, kwaterka ratafji, skórka z połowy cytryny i kawałek cynamonu. Przyrządza się, jak pierwsza galareta. Można także przed drugiem przelaniem dodać parę łyżek pomarańczowej wody, a później cukru i soku cytrynowego i znowu wszystko razem przegotować.
Oberwane z korzonków maliny wkładamy w nowy wygotowany garnek; wstawiamy w kociołek z wrzącą wodą; wtedy jagody podskakują, a sok można powoli odlewać, by został jasny. Na ½ kwarty soku idzie 20 łutów cukru dobrze oczyszczonego i tak gęsto ugotowanego, by ochłodzony na srebrnej łyżeczce, znowu się w cukier ścinał (patrz: „Oczyszczanie cukru rozdział I e); wlewamy weń sok i mieszamy, póki cukier nie zniknie, a następnie wrzący wlewamy do słoików. Dopiero po 3 dniach utworzy się galareta. Wtedy przykrywamy słoiki zmoczonym i wysuszonym papierem (podług formy słoików wyciętym). By galareta była ładniejsza mieszamy 2 części malinowego i jedną porzeczkowego soku. W ten sposób przygotowujemy galaretę ze wszystkich a miękkich owoców.
Gotujemy razem ½ kwarty wody z 20 łutami cukru,
