łów, cienko pokrajanych rodzenków bez pestek i tartej skórki cytrynowej. Wszystko to przykrywamy plackiem z reszty ciasta. Gdy ciasto całe na blasze jeszcze trochę urosło, stawiamy je w gorący piec i pieczemy do żółto-brązowego koloru.
Wlewamy do naczynia ½ kwarty gorącego mleka, dodajemy 10 łutów mączki[1], 10 łutów masła, 3 rozpuszczone jajka, 10 łutów dużych i 6 łutów małych rodzenków, parę gorzkich migdałów, trochę tartej skórki cytrynowej, 1—2 stołowych łyżek araku i za 5—10 groszy piwnych drożdży, albo znacznie więcej zwykłych drożdży. A teraz przy ciągłem rozcieraniu tego wszystkiego ze sobą w jedną stronę dosypujemy porcjami tyle cienkiej mąki by utworzyło się dość grube, ale dające się jeszcze rozcierać ciasto, które unosi się i ciągnie w górę gdy dotkniemy się do niego łyżką. Wogóle ciasto wtedy jest dobre, gdy przy rozcieraniu tworzą się małe pękające pęcherzyki. A teraz smarujemy formę przemytem i dobrze wysuszonem masłem, wrzucamy wewnątrz obrane podłużnie pokrajane słodkie migdały, — na dno największe kawałki, — i wkładamy ciasto, wygładziwszy je łyżką u góry. Formę stawiamy w ciepłe miejsce i gdy baba o tyle urośnie, że wypełnia prawie całe naczynie, wstawiamy je do pieca, przykrywamy górną powierzchnię papierem, by się zbytnio nie zbrązowiła i pieczemy wszystko na wolnym ogniu.
Przyrządzamy do niej ciasto podług № 406, tylko znacznie miększe i tak długo gnieciemy je ręką, aż będzie dość lepkiem i ciągnącem się. Jajek nie bierzemy do ciasta, ale zamiast nich trochę grubej kwaśnej śmietany i więcej masła. Samą babę przyrządzamy zupełnie podług poprzedniego numeru, podług którego bierzemy i niezbędne dodatki.
W ciepłem miejscu stawiamy ciasto, przyrządzone z fili-
- ↑
Mączka – tutaj w znaczeniu: cukier puder.
