Strona:Klemens Junosza - Trzy psy.djvu/2

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.
Wstęp.
Dla czego trzy?....

To mi pytanie! a dla czego było trzy gracje? dla czego w gramatyce polskiej jest trzy rodzaje, a w greckiej trzy liczby? dla czego w piekle było trzech sędziów podziemnych — a nie pięciu lub piętnastu? dlaczego piękne muzy urocze córki Zeusa i Mnemozyny, co zachwycały Olimp i nadawały natchnienie poetom liczbą stanowiły trzy trójki, a nie siedm dziewiątek?
Dlaczego rodzaj żeński, a raczej piękna połowa rodu ludzkiego przechodzi trzy ery w życiu?...
Jeżeli odpowiecie mi na to, ja wam odpowiem dla czego w króciutkim tytule tej powiastki ulokowałem aż trzy psy...
Co to jest pies?
Jest to najzacniejsze stworzenie ze wszystkich mięsożernych i drapieżnych zwierząt, przywiązuje się do człowieka bezinteresownie, pilnuje go i jego dobra, pomaga w wynalezieniu zagubionych rzeczy, jest znakomitym towarzyszem i pomocnikiem na polowaniu, a niekiedy bywa przedmiotem, na który spływa gorące... nigdy nie zagasłe... i jak drzemiący wulkan niebezpieczne uczucie... starej panny...
Istnieje pewna kombinacja podobieństw... to jest, jakby tu powiedzieć?.. istnieje pewne podobieństwo kombinacji!!. i tak źle... istnieje pewna cecha w psach, po której można mniej więcej poznawać właściciela tych stworzeń...
Naprzykład, skoro widzisz na polu mężczyznę siedzącego pod drzewem i plotącego włościański słomiany kapelusz, skoro widzisz że obok tego człowieka siedzi pies kudłaty ze sterczącemi do góry uszkami, — to jesteś pewny że widzisz przed sobą owczarza.
Przeciwnie, ujrzawszy ogara z długiemi uszami i czarną podpaloną siercią, możesz być pewnym że za nim postępuje leśniczy. — Po pięknym wyżle