Strona:Jan Ludwik Popławski - Sztandar ze spódnicy.djvu/6

w powietrzu dotyka ust kochanki. Rozmarzony pocałunkiem, puszcza sznur, spada na ziemię i zabija się. Potrzeba, doprawdy, mieć strasznie chorobliwą wyobraźnię, żeby coś podobnego wymyśleć.
 Nakoniec sami, dopełnienie do obrazu Tofany, znanego z licznych reprodukcyj, jest może najlepszym utworem autorki. Przedstawia tu ona scenę poślubną, w której młodej, rozkochanej, drżącej z wzruszenia i ciekawości co to będzie — dziewczynie, mąż robi wyrzuty, że dostał za mały posag. Łza — to wyznanie młodej, nie kochanej przez męża kobiety, którą, kiedy spieszyła na schadzkę zwróciła na drogę obowiązku łza dziecka. Temat nie nowy i niejednokrotnie z daleko większym talentem wyzyskany. Za jedną gwiazdkę i Kocham cię to szeregi obrazków, połączonych nie tak treścią, jak wspólnością końcowego frazesu, Jeden dzień z życia róży, nowelka, w której autorka opowiada historyę kwiatka danego przez młodą panienkę narzeczonemu. Różę tę młodzieniec oddał swej byłej kochance, żonie bankiera, finansista zabrał ją z buduaru małżonki i ofiarował woltyżerce cyrkowej, a ta znowu p. Gustawowi, owemu narzeczonemu, który wieczorem powrócił do swej Adelki z darowanym mu rano kwiatkiem. Bukiet kamelii równie nieprawdopodobna i sentymentalna historya. Szwaczka przynosi suknię bogatej pani, który podczas przymierzania stroju odbiera bukiet a w nim bilecik. Przeczytawszy list, zapala papier i rzuca na ziemię. Grzeczny ogień opalił tylko brzegi, tak, że gdy szwaczka schwyciła liścik, wyczytała treść jego. Ten, który uwiódł biedną dziewczynę, w bileciku tym naznaczał bogatej pani schadzkę na balu. Szwaczka, dziewczyna skromna, która rozumie swoje podrzędne stanowisko, ażeby zrobić przyjemność p. Zapolskiej i dać jej sposobność do wygłoszenia kilku frazesów — umiera.