Strona:Jaś i Małgosia oraz inne bajki.pdf/56

 Po chwili nadszedł lis i powiedział:
 — Jesteś nieposłuszny i mam już tego dość! Ale ostatecznie wydobędę cię stąd!
 Spuścił do studni ogon, królewicz chwycił go się i wylazł na wierzch.
 — Jeszcze nie koniec niebezpieczeństw! — powiedział mu. — Bracia nie byli pewni, czyś zginął, obstawili więc las żołnierzami, którzy cię zabiją, gdy się tylko pokażesz.
 Na szczęście spotkali w lesie żebraka. Królewicz zamienił z nim odzież i w ten sposób dostał się na dwór ojca.
 Nikt go nie poznał, tylko ptak zaczął śpiewać, koń jeść, a królewna przestała płakać.
 — Cóż to znaczy? — spytał król.
 — Nie wiem! — odrzekła królewna. — Ale tak mi wesoło, jakby przybył mój ukochany!
 Potem opowiedziała królowi wszystko, chociaż bracia starsi zabronili jej surowo.
 Król zwołał przed siebie wszyskich ludzi