Strona:Jaś i Małgosia oraz inne bajki.pdf/52

 Zaledwo jednak stanęła u łoża ojca, zerwali się wszyscy ze snu i wtrącono królewicza do więzienia.
 — Życie twe przepadło! — rzekł król. — Ale ułaskawię cię i dam ci w dodatku córkę, jeśli skopiesz do równa górę przed oknem mojem, która mi zasłania widok.
 Królewicz kopał przez tydzień w pocie czoła, ale stracił potem nadzieję, gdyż nie mógł dać rady górze.
 Siódmego dnia przyszedł doń lis i rzekł:
 — Nie zasługujesz na pomoc moją, ale lubię cię, więc poraz ostatni pomogę. Idź spać, a ja już wykonam całą robotę.
 Nazajutrz rano nie było góry, a król musiał, rad nie rad, dopełnić obietnicy.
 Wyruszyli tedy oboje z powrotem, w drodze przyłączył się do nich lis.
 — Masz wprawdzie to co najlepsze, — powiedział — ale wraz z królewną, powinienbyś też dostać złotego konia.
 — Jakże to zrobić? — spytał królewicz.
 — Przyprowadź najprzód królowi kró-