Ta strona została przepisana.
JAŚ I MAŁGOSIA.
U skraju wielkiego lasu mieszkał biedny rębacz z dwojgiem dzieci i żoną, która była ich macochą. Chłopczyk miał na imię Jaś, zaś dziewczynka, Małgosia. Niedostatek panował w tej rodzinie, gdy zaś przyszła raz wielka drożyzna, zabrakło im poprostu codziennego chleba. Ojciec nie mógł spać po nocach, przewracał się w łóżku i rzekł zatroskany do żony:
— Cóż się stanie z nami. Nie mamy co dać jeść dzieciom i sami też chyba umrzemy z głodu.
— Wiesz co, — odparła macocha, — wyprowadzimy jutro dzieci wczesnym rankiem do lasu, gdzie największy gąszcz, rozniecimy wielkie ognisko, damy po kawałku chleba, potem zaś pójdziemy do roboty, zostawiając je same. Nie znajdą
