Strona:J. W. Draper - Dzieje rozwoju umysłowego Europy 01.pdf/27

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


ROZDZIAŁ II.
Europa, Jéj Topografija
i Etnologija.

Jéj pierwotne sposoby myślenia i kolejne ich przeobrażenia, wyrażone w greckim Okresie Łatwowierności.
Opis Europy.

Europa, ze stanowiska geograficznego, jest półwyspem, ze stanowiska zaś historycznego jest przyległością Azyi.

Zbudowaną jest na trzeciéj, zachodniéj części długiéj górzystéj osi, która się ciągnie w kierunku łamanym i nieregularnym od morza Japońskiego do odnogi Biskajskiéj. Na krawędziach pasma tego stoki półwyspów kierują się ku południowi, a rozległe płaskowzgórza ku północy. Najwyższym szczytem Europy jest Góra Biała (Montblanc), wzniesiona o 16,000 stóp po nad poziom oceanu. Oś wyniosłości nie jest osią obwodu: pochyłość południowa jest znacznie krótsza i bardziej urwista od północnej. Niezmierzone stepy Azyi ciągną się przez Niemcy aż do Hollandyi. Armija mogłaby przebyć odległość przeszło sześciu tysięcy mil od Oceanu Spokojnego do Atlantyku, nie napotykając żadnéj wyniosłości, przenoszącéj cyfrę kilkuset stóp. Przejście z Azyi do Europy oznacza się ogólnikowo przez średnią proporcyjonalną do wzniesienia obu lądów nad powierzchnią oceanu, które stanowi dla Azyi stóp 1132, a dla Europy 671.

Wielki pas drożny.

Przez otwartą tym sposobem drogę hordy wschodnie niejednokrotnie zwalały się na zachód. Przy obfitości źródeł i strumieni, lecz nie przecięta żadną rzeką, któraby mogła stawić znaczne przeszkody,