Strona:Józef Birkenmajer - Poszumy Bajkału.djvu/103

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Ogłuchłszy w myślach...

Ogłuchłszy w myślach, w uczuciach zawiądłszy,
O — nie chcę myśleć!... nic!...
Pamięć, tych strasznych chwil bolesny widz,
Każdem się słowem porusza i jątrzy!

Na ludzi spojrzeć nie umiem bez sromu...
O nie chcę ludzi znać!
Patrząc na moją umęczoną brać,
Widzę, żem nie jest potrzebny nikomu!