Strona:Iliada3.djvu/208

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.

Zakrzątniy się i sama, zabawać to twoia
Jedyna, spuść zupełnie na mężów, iako ia,
Których w słodkiém oyczyzna pielęgnuie łonie,
Mieć staranie o woynie i o twéy obronie.„
Andromacha, co przyszłe nieszczęścia uważa,
Nań poziera, odchodzi, i żal swóy pomnaża.