Strona:Geopolityka.pdf/69

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


spy. Rejon ten ze względu na bariery naturalne nie dostępny był dla ekspansji ze strony mocarstw morskich. Brytyjski geopolityk wysunął w związku z tym tezę o przewadze mocarstw kontynentalnych nad potęgami morskimi. Wokół Pivot Area rozciągała się Inner Crescent (lub Marginal Crescent) – „strefa wewnętrzna”, obejmująca Europę, Bliski Wschód, Chiny oraz Półwysep Indyjski. Inner Crescent otaczała Outer Crescent – „strefa zewnętrzna”, obejmująca obie Ameryki, Wielką Brytanię, Indonezję, Australię i Japonię[1].


Ryc. 1. Światowa Wyspa wg Halforda Mackindera
(oprac. własne).
  1. H. J. Mackinder, The Geographical Pivot of History, „Geographical Journal” 1904, vol. 23, s. 421-444. L. Sykulski, Geopolityka. Słownik…, s. 54-55.