Strona:Edward Boyé - Sandał skrzydlaty.djvu/7

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


Les routes s’en allaient vers les jours
Et j’aurais pu aller avec elles encor.
Et toujours,
Vers des terres, des eaux et des songes, toujours
Jusqu’au jour
Où, de ses mains magiques et patientes, la Mort
Aurait fermé mes yeux du sceau de sa fleur de paix et d’or...

Henri de Régnier

Czy wiesz Henryku, co to jest poezja? W jednem słowie: jest to indywidualność ludzka, idąca poprzez czas, przestrzeń, pod wszelkiemi formami na ziemi; na gwiazdach; poezja to przeczucie nieśmiertelności i wspomnienie o istocie zeszłej. Poezja jest to heroiczna krawędź życia, umysłów, idei, jak religja jest krawędzią boską. Poezja to moje „ja“, postawione oko w oko z Bogiem!

Krasińskiego list do Reeve’a

Aby mieć moc wobec sztuki, trzeba ją mieć wobec życia. Inaczej tworzy się widzenia niewolników!

Stanisław Brzozowski.