Strona:Dante Alighieri - Boska komedja (tłum. Porębowicz).djvu/354

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została uwierzytelniona.


133 
»Sprostuj kolana, powstań z ziemi, bracie!«

Przerwał mi duch ów, co wnet miał być czysty:
»Wszyscyśmy słudzy Boga w majestacie.

136 
Jeżeliś pomny słów ewangielisty,

Które to: Ni się żenią,[1] powiadały,
Sens ci mej mowy będzie oczywisty.

139 
Teraz idź[2]: stanie twoje u tej skały

Opóźnia płacz mój, którym winy myję
Dopomagając skrusze niedostałej.

142 
Mam ja na świecie wnuczkę Alagiję[3],

Dobrego serca, dopóki rodzina
Swym w niej przykładem cnoty nie zabije:

145 
A ona mi tam została jedyna«.






PIEŚŃ XX.[4]

Z mocniejszą wolą trudno iść w zawody,

Więc wbrew mym chęciom, ale jemu gwoli,
Niesytą gąbkę dobywałem[5] z wody.

Ruszyłem; dróżką swobodną, powoli,

Wzdłuż ścian, prawie się ocierając o wał,
W dalszą Wódz ze mną odprawił się kolej.

Bo lud, co w kroplach przez oczy folgował

Złemu, wszechświata brudzącemu lica,
Aż do krawędzi gościniec zajmował.

10 
Bądź ty przeklęta, prastara Wilczyca![6]

Większy łup bierzesz niż inne zwierzęta,
A chuć się twoja nigdy nie nasyca.


  1. Ni się żenią (Neque nubent), słowa Chrystusa do Faryzeuszów: »Albowiem w zmartwychwstaniu ani się żenią, ani za mąż idą; ale będą jako Aniołowie boży w niebie«. (Św. Mat. XXII, 30).
  2. Teraz idź. W piekle grzesznicy radzi byli zatrzymywać Dantego rozmową jak najdłużej; tutaj przeciwnie każdy kwapi się pełnić własną pokutę.
  3. Alagia dei Fieschi, żona Moroella Malaspiny, pani wielkiej zacności. Dante znał ją osobiście i tu wspomina ku zawstydzeniu reszty Fieschi’ch.
  4. Taras V. Skąpstwo i rozrzutność (c. d.).
  5. Niesytą gąbkę dobywałem, tj. ciekawości mojej nie zaspokoiłem w pełni.
  6. prastara Wilczyca, tj. chciwość; patrz Piekło, p. I, w. 49.