Pani Colette Willy, autorka Siedmiu Dyalogów Zwierzęcych, rozpoczęła swą karyerę literacką, pisząc do współki z Willy’m, głośne przed kilku laty Claudine’y. Wiadomo dzisiaj, że udział jej w tej pracy był dość znaczny, i że, bodaj, lepsze ustępy tej „epopei”, są koncepcyi i pióra pani Colette Willy. Dzieło to, dla tych, co nietylko sądzą powierzchownie, ale wnikają w istotę rzeczy, posiada wartość niemałą i zasługuje rzeczywiście na miano „epopei”; daje ono dokładny obraz życia pewnych sfer francuskich, odtwarza pewien pogląd na świat, i wynikające zeń sposoby zachowania się i postępowania...
Najbardziej jednak oryginalną, powiedziałbym najlepszą, pracą pani Colette Willy są Dyalogi Zwierzęce; należą one do tych dzieł, co przynoszą do literatury czynniki nowe. Bohaterami są tutaj kot i pies; rozmowa ich toczy się na temat spraw psich i kocich, ale ten pies i ten kot rzeczy i sprawy ludzkie, choć traktują je, jako drugorzędne, oceniają nieraz tak słusznie, z taką bystrością i przenikliwością, a w każdym razie tak ciekawie, że mógłby im pozazdrościć niejeden moralista.
