Przejdź do zawartości

Strona:Bracia Grimm - Gęsiareczka.djvu/9

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została uwierzytelniona.
—   7   —

 A gdy przyjedziemy do królewicza, masz nic o tej zamianie nie mówić.
 Przysięgnij!
 Przysięgła biedaczka ze strachu, oddała jej swe bogate ubranie i sznury pereł, które miała na szyi, a odziała się w prostą suknię służebnej i pojechała.
 Widziała to wszystko Falada i zapamiętała.
 Tymczasem dojechały do królewskiego dworu i jak tylko zjawiły się na podwórzu, rozległy się krzyki radosne i sam królewicz przybiegł i wziął w objęcia fałszywą narzeczoną, nie zwracając na prawdziwą uwagi.
 Królewna stała na uboczu blada i milcząca, gdy naraz spostrzegł ją stary król i widząc, że jest bardzo młoda i ładna, ulitował się nad nią i wziął do swego dworu do pomocy gęsiarkowi, którego przezywali Kurtem.

 Wkrótce potem fałszywa narzeczona, bojąc się, aby Falada-koń nie opowiedział o jej zdradzie, poprosiła króle-