Przejdź do zawartości

Strona:Bracia Grimm - Baśnie (Londyński).djvu/157

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Ta strona została uwierzytelniona.

WILK i CZŁOWIEK

Lis pewnego razu opowiadał wilkowi o sile człowieka. Żadne zwierzę nie mogło mu się oprzeć i zwierzęta musiały używać podstępu, ażeby się odeń obronić.
 Na to odpowiedział wilk:
 — Gdybym się kiedykolwiek natknął na człowieka, to chciałbym się z nim zmierzyć.
 — Mogę ci to ułatwić, — rzekł lis: — przyjdź do mnie jutro zrana, to ci pokażę człowieka.
 Wilk stawił się o świcie, a lis wyprowadził go na drogę, po której codziennie chodził myśliwy.
 Z początku szedł drogą inwalida wojskowy.
 — Czy to człowiek? — zapytał wilk?
 — Nie!, — odparł lis, — był nim dawniej
 Potem szedł mały chłopiec do szkoły
 — A ten, czy to człowiek?

 — Nie, ten dopiero ma być człowiekiem.