Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/961

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


ROZDZIAŁ II.


I. Proroctwo o przyciągnieniu nieprzyiaciół przeciw Niniwitom 1 — 7. II. Spustoszenie miasta Niniwe, i rozproszenie 8 — 10. III. i wygładzenie obywatelów iego 11 — 13.
Ciągnie skaźca przeciw tobie, o Niniwe! opatrz mieysca obronne, wygląday na drogę, zmocni biodra, a bardzo umocni siłę twoię;
2. Bo Pan odwrócił pychę Iakubowę, iako pychę Izraelowę, przeto że ie wyniszczyli skaźcy, a[1] latorośle ich popsowali.
3. Tarcza mocarzów iego czerwona, rycerstwo iego szarłatem odziane, wozy iego iako pochodnie goraiące iskrzyć się będą w dzień potykania iego, a iodły straszne trząść się będą.
4. Wozy po ulicach grzmieć i po rynku skrzypieć będą; na weyrzeniu będą iako pochodnie, a iako błyskawice biegać będą.
5. Szykuie mocarze swoie, ale iednak upadną w szyku swym; pośpieszy się do murów, iakoby tam zgotowana była obrona.
6. Bramy się przy rzekach otworzą, a kościół się rozpłynie;
7. A Chusab poimana będąc zawiedziona będzie, a służebnice iéy prowadzić ią będą, hucząc iako gołębica a biiąc się w piersi swe.
II. 8. A aczkolwiek Niniwe było iako sadzawka wód od początku swego, wszakże iuż sami uciekaią; a choć kto rzecze: Stóycie, stóycie! wszakże się nikt nie obeyrzy.
9. Rozchwyćcież śrebro, rozchwyćcież złoto, i niezmierne bogactwa, i cokolwiek naykosztownieyszego ze wszystkich klenotów drogich.
10. Wyplundrowane i wybrane będzie, owszem do szczętu spustoszone będzie; serce się rozpłynie, kolano o kolano tłuc się będzie, i boleść na wszystkich biodrach będzie, a oblicza wszystkich poczernieią.[2]
III. 11. Gdzież iest iaskinia lwów, i pastwisko lwiąt, gdzie chodził lew, lew, mówię, i lwica, a nie było nikogo, ktoby ie przestraszył.
12. Lew, który dostatkiem chwytał lwiętom swoim i zaduszał dla lwic swoich, który napełniał łupem iaskinie swoie, a obłowem łożyska swoie.
13. Otom Ia przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, a popalę na proch wozy twoie, a miecz pożrze lwięta twoie; i wykorzenię z ziemi łup twóy, a nie będzie więcéy słyszany głos posłów twoich.

ROZDZIAŁ III.


Proroctwo o skażeniu miasta Niniwe. I. Grzechy obywatelów iego 1 — 7. II. Utwierdzenie proroctwa tego 8 — 10. III. i opisanie zginienia Niniwczyków 11 — 19.
Biada miastu[3] krwamemu![4] wszystko kłamstwa i łupiestwa pełne iest, a zdzierstwo z niego nie wychodzi.
2. Tam będzie słyszane trzaskanie biczów, i grzmot kół, i tupanie koni, i skakanie wozów.
3. Ieźdny dobędzie błyszczącego miecza swego, i lśniącego oszczepa: tam będzie wiele pobitych i wielkie gromady trupów, tak że nie będzie liczby trupów, a przez ciała pobitych powalać się będą,
4. Dla wielkości wszeteczeństw[5] nierządnicy rozkosznéy, która się bawiła czarami, a zaprzedawała narody wszeteczeństwy swemi, i ludzie gusłami swemi.
5. Otom Ia przeciwko tobie, mówi Pan zastępów, i odkryię podołek[6] twóy na twarz twoię, a okażę narodom sprosność twoię a królestwom hańbę twoię;
6. I wyrzucę na cię obrzydliwości, i zelżę cię, i wystawię cię za dziw,
7. Tak że ktokolwiek cię uyrzy, oddali się od ciebie i rzecze: Zburzone iest Niniwe, któżby się go użalił? Gdzieżbym szukał tych, którzyby cię cieszyli?
II. 8. Izaliś ty lepsza, niż ludne miasto[7] No, które leżało między rzekami, wodami obtoczone będąc, którego wałem było morze, i od morza mur iego?
9. Murzyńska ziemia i Egipt były siłą iego, i narody niezliczone, Putczycy i Lubimczycy, byli mu na pomocy;

10. Wszakże i to w zaprowadzenie

  1. Ier. 8, 13.
  2. Iz. 13, 7. 8.
  3. Ezech. 24, 6. 9. Abak. 2, 12.
  4. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – krwawemu.
  5. Ob. 17, 1.
  6. Iz. 47, 3. Ez. 16, 37.
  7. Ier. 46, 25.