Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/699

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    4. Słowa ust męża mądrego są iako wody głębokie, a źrzódło mądrości iako potok wylewaiący.
    5. Nie dobra to, mieć wzgląd na osobę[1] niezbożnego, aby był podwrócony sprawiedliwy w sądzie.
    6. Wargi głupiego zmierzaią do swaru, a usta iego do bitwy wyzywaią.
    7. Usta głupiego są[2] upadkiem iego, a wargi iego[3] sidłem duszy iego,
    8. Słowa obmowcy[4] są iako słowa zranionych, a wszakże przenikaią do wnętrzności żywota.
    9. Kto niedbały w sprawach swoich, bratem iest utratnika.
    10. Imię Pańskie iest mocną wieżą;[5] sprawiedliwy się do niéy uciecze, a wywyższony będzie.
    11. Maiętność[6] bogatego iest miastem iego mocném, a iako mur wysoki w myśli iego.
    12. Przed upadkiem podnosi się[7] serce człowiecze, a sławę uprzedza[8] poniżenie.
    13. Kto odpowiada, pierwéy niż wysłucha, głupstwo to iego i zelżywość.
    14. Duch męża znosi niemoc swoię; ale ducha utrapionego któż zniesie?
    15. Serce rozumne nabywa umieiętności, a ucho mądrych szuka iéy.
    16. Dar człowieczy plac mu czyni, i przed wielmożne przywodzi go.
    17. Sprawiedliwym zda się ten, kto pierwszy w sprawie swoiéy; ale gdy przychodzi bliźni iego, dochodzi go.
    18. Los uśmierza zwady, i między możnymi rozsądek czyni.
    19. Brat krzywdą urażony trudnieyszy nad miasto niedobyte, a swary są iako zawory u pałacu.
    20. Z owocu ust każdego nasycon[9] bywa żywot iego; urodzaiem warg swych będzie nasycony.
    21. Śmierć i żywot iest w mocy ięzyka, a kto go miłuie, będzie iadł owoce iego.
    22. Kto znalazł[10] żonę, znalazł rzecz dobrą, i dostąpił łaski od Pana.
    23. Ubogi pokornie mówi; ale bogaty odpowiada surowie.
    24. Człowiek, który ma przyiacioły, ma się obchodzić po przyiacielsku, ponieważ przyiaciel bywa przychylnieyszy nad brata.

    ROZDZIAŁ XIX.

    Lepszy iest ubogi,[11] który chodzi w uprzeymości swéy, niżeli przewrotny w wargach swoich, który iest głupim.
    2. Zaiste duszy bez umieiętności nie dobrze, a kto iest prędkich nóg, potknie się.
    3. Głupstwo człowiecze podwraca drogę iego, a przecie przeciwko Panu zapala się gniewem serce iego.
    4. Bogactwa przyczyniaią[12] wiele przyiaciół; ale ubogi od przyiaciela swego odłączony bywa.
    5. Fałszywy świadek[13] nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, nie uydzie.
    6. Wiele się ich uniża przed Książęciem, a każdy iest przyiacielem mężowi szczodremu.
    7. Wszyscy bracia ubogiego[14] nienawidzą go; daleko więcéy inni przyiaciele iego oddalaią się od niego; woła za nimi, a niemasz ich.
    8. Nabywa rozumu, kto miłuie duszę swoię, a strzeże rostropności, aby znalazł co dobrego.
    9. Świadek fałszywy nie będzie bez pomsty; a kto mówi kłamstwo, zginie.
    10. Nie przystoi głupiemu roskosz, ani słudze panować nad Książęty.
    11. Rozum człowieczy zawściąga gniew iego, a ozdoba iego iest miiać przestępstwo.
    12. Zapalczywość królewska iest iako ryk[15] lwięcia; ale łaska iego iest iako rosa na trawie.
    13. Syn[16] głupi iest utrapieniem oycu swemu, a żona[17] swarliwa iest iako ustawiczne kapanie przez dach.

    14. Dom i maiętność dziedzictwem przypada po rodzicach; ale[18] żona rostropna iest od Pana.

    1. 3 Moy. 19, 13. 5 Moy. 1, 17. Przyp. 24, 13.
    2. Przyp. 10, 14. r. 13, 3.
    3. Przyp. 12, 13.
    4. Przyp. 26, 22.
    5. Ps. 18, 2. Ps. 91, 2.
    6. Przyp. 10, 15.
    7. Przyp. 11, 2.
    8. Przyp. 15, 33.
    9. Przyp. 12, 14. r. 13, 2.
    10. Przyp. 19, 14.
    11. Przyp. 28, 6.
    12. Przyp. 14, 20.
    13. 5 Moy. 19, 18. 19. Przyp. 21, 28.
    14. Przyp. 14, 20.
    15. Przyp. 20, 2. Przyp. 16, 15.
    16. Przyp. 15, 20. r. 17, 25.
    17. Przyp. 27, 15.
    18. Przyp. 18, 22.