Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/686

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    10. A gumna twoie napełnione będą obfitością, i od wina nowego prasy twoie padać się będą.
    11. Synu móy! karania[1] Pańskiego nie odrzucay, i nie uprzykrzay sobie ćwiczenia iego;
    12. Bo kogo Pan miłuie, tego karze, a to iako oyciec, który się w synu kocha.
    13. Błogosławiony człowiek, który znayduie mądrość, i człowiek, który dostanie rostropności.
    14. Bo lepiéy nią[2] kupczyć, niżeli kupczyć śrebrem; owszem pożytecznieyszy nad złoto dochód iéy.
    15. Droższa iest nad perły, a wszystkie naymilsze rzeczy twoie nie zrównaią z nią.
    16. Przedłużenie dni w prawicy iéy, a w lewicy iéy bogactwa i zacność.
    17. Drogi iéy drogi roskoszne, i wszystkie ścieszki iéy spokoyne.
    18. Drzewem żywota iest tym, którzyby się iéy chwicili; a którzy się iéy trzymaią, są błogosławionymi.
    19. Pan mądrością ugruntował ziemię, a rostropnością umocnił niebiosa.
    20. Umieiętnością iego rozstąpiły[3] się przepaści, a obłoki rosą kropią.
    21. Synu móy! niech to nie odstępuie od oczów twych: strzeż prawdziwéy mądrości i rostropności;
    22. I będą żywotem duszy twoiéy, a ozdobą szyi[4] twoiéy.
    23. Tedy będziesz chodził bespiecznie[5] drogą twoią, a noga twoia nie potknie się.
    24. Ieźli się układziesz, nie będziesz się lękał; a gdy się uspokoisz, wzdięczny będzie sen twóy.
    25. Nie ulękniesz się strachu nagłego, ani spustoszenia bezbożników, gdy przyydzie.
    26. Albowiem Pan będzie ufaniem twoiém, a nogi twoie będzie strzegł od samołowki.
    27. Nie zbraniay się dobrze czynić potrzebuiącemu, gdy cię na to zstanie, abyś dobrze czynił.
    28. Nie mów bliźniemu twemu: Idź, a wróć się, a iutroć dam; gdyż to masz u siebie.
    29. Nie knuy złego przeciwko bliźniemu twemu, gdyż on z tobą dowiernie mieszka.
    30. Nie wadź się z człowiekiem bez przyczyny, ieźliżeć nic złego nie wyrządził.
    31. Nie zayrzy mężowi gwałt czyniącemu, a nie obieray żadnéy drogi iego.[6]
    32. Albowiem przewrotny iest obrzydliwością przed Panem; ale z szczerymi taiemnica iego;
    33. Przeklęctwo Pańskie iest w domu niezbożnika; ale przybytkowi sprawiedliwych błogosławi,
    34. Ponieważ[7] on szydzi z pośmiewców, ale pokornym łaskę dawa.
    35. Mądrzy dziedzicznie sławę osiędą; ale głupi odniosą zelżywość.

    ROZDZIAŁ IV.
    I. Wiedzie do mądrości, 1 — 5. II. pożytki iéy przypomina, 6 — 13. III. towarzystwa przestrzega, 14 — 22. IV. do szczerości w myśli, w mowie, w zmysłach i w uczynkach upomina. 23 — 27.

    Słuchaycie, synowie! ćwiczenia oycowskiego, a pilnuycie, abyście umieli rostropność;
    2. Albowiem wam naukę dobrą dawam; zakonu mego nie opuszczaycie.
    3. Gdym był młodziuchnym synem u oyca mego, i iedynakiem u matki moiéy,
    4. On mię uczył, powiadaiąc[8] mi: Niech się chwyci powieści moich serce twoie, strzeż przykazań moich, a będziesz żył.
    5. Nabyway mądrości, nabyway rostropności; nie zapominay, ani się uchylay od powieści ust moich.
    II. 6. Nie opuszczay iéy, a będzie cię strzegła; rozmiłuy się iéy, a zachowa cię.
    7. Początkiem wszystkiego iest mądrość, nabywayże mądrości, a za wszystkę maiętność twoię nabyway rostropności.

    8. Wywyższay ią, a wywyższy cię, rozsławi cię, gdy ią przyimiesz.

    1. Iob. 5, 7. Żyd. 12, 5. Obiaw. 3, 19.
    2. Iob. 28, 15. Przyp. 8, 11. 19.
    3. 1 Moy. 1, 9. 10.
    4. Przyp. 1, 9. r. 4, 9.
    5. Ps. 37, 24. 91, 11.
    6. Ps. 37, 1. 73, 3.
    7. Iak. 4, 6. 1 Piotr. 5, 5.
    8. 1 Kron. 28, 9.