Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/660

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    38. Radował się[1] Egipt, gdy oni wychodzili; albowiem był przypadł na nie strach ich.
    39. Rozpostarł obłok[2] na okrycie ich, a ogień na oświecanie nocy.
    40. Na żądanie ich przywiódł przepiórki,[3] a chlebem niebieskim nasycił ie.
    41. Otworzył skałę, wypłynęły wody, a płynęły po suchych mieyscach iako rzeka.[4]
    42. Albowiem wspomniał na słowo świętobliwości swoiéy, które rzekł do Abrahama, sługi[5] swego.
    43. Przetoż wywiódł lud swóy z weselem, a z śpiewaniem wybrane swoie.
    44. I podał im ziemię Poganów, a posiedli prace narodów,
    45. Aby zachowali ustawy iego, a prawa iego przestrzegali. Halleluiah.

    Psalm CVI.


    I. Wierni Żydowie Bogu za niewymowne dobrodzieystwa iego dziękuią. II. Proszą, żeby się zbawieniem iego ucieszyć mogli. III. Swoie, i przodków swoich występki, w Egipcie, na puszczy i w ziemi Chananeyskiéy popełnione, wyznawaią.
    1. Halleluiah.
    Wysławiaycie[6] Pana; albowiem dobry, albowiem na wieki miłosierdzie iego.
    2. Któż wysłowi niezmierną moc Pańską, a wypowie wszystkę chwałę iego?
    3. Błogosławieni, którzy strzegą sądu, a czynią sprawiedliwość na każdy czas.
    4. Pamiętay na mię, Panie! dla miłości ku ludowi swemu, nawiedźże mię zbawieniem swoiém.
    5. Abym używał dobrego z wybranymi twoimi, a weselił się w radości narodu twego, i chlubił się wespół z dziedzictwem twoiém.
    6. Zgrzeszyliśmy z oycy[7] swymi; niesprawiedliwieśmy czynili, i nieprawość popełniali.
    7. Oycowie nasi w Egipcie nie zrozumieli cudów twoich, ani pamiętali na wielkość miłosierdzia twego; ale[8] odpornymi byli przy morzu czerwoném.
    8. A wszakże ie wyswobodził dla imienia swego, aby oznaymił moc swoię.
    9. Bo zgromił[9] morze czerwone, i wyschło, a przewiódł ie przez przepaści, iako przez puszczą.
    10. A tak zachował ie od ręki tego, który ie miał w nienawiści, a wykupił ie z ręki nieprzyiacielskiéy.
    11. W tym okryły wody[10] tych, którzy ie ciążyli; nie został ani ieden z nich.
    12. A choć uwierzyli[11] słowom iego, i wysławiali chwałę iego;
    13. Przecię prędko[12] zapomnieli na sprawy iego, i nie czekali na rady iego.
    14. Ale zięci będąc chciwością[13] na puszczy kusili Boga na pustyniach.
    15. I dał im czego żądali, a wszakże przepuścił suchoty[14] na nie.
    16. Zatym gdy się wzruszyli[15] zawiścią przeciw Moyżeszowi w obozie, i przeciw Aaronowi; świętemu Pańskiemu,
    17. Otworzyła się[16] ziemia, i pożarła Datana, i okryła rotę Abironowę,
    18. I zapalił się ogień[17] na zebranie ich; płomień spalił niepobożne.
    19. Sprawili i cielca[18] na Horebie, i kłaniali się bałwanowi litemu.
    20. I odmienili chwałę swą w podobieństwo wołu, iedzącego trawę.
    21. Zapomnieli na Boga, wybawiciela swego, który czynił wielkie rzeczy w Egipcie;
    22. Rzeczy dziwne w ziemi Chamowéy, rzeczy straszne przy morzu czerwoném.

    23. Przetoż rzekł, że ie chciał wytracić, gdyby się był Moyżesz, wybrany iego, nie stawił[19] w oném rozerwaniu przed nim, a nie odwrócił popędliwości iego, aby ich nie tracił.

    1. M. 12, 33.
    2. 2 Moy. 12, 21.
    3. 2 Moy. 16, 13.
    4. 2 Moy. 17, 6.
    5. 1 Moy. 22, 16.
    6. Ps. 107, 1. Ps. 118, 1. Ps. 136, 1.
    7. Dan. 9, 5.
    8. 2 Moy. 14, 11.
    9. 2 M. 14, 21.
    10. 2 Moy. 14, 27. 28.
    11. 2 Moy. 14, 31.
    12. 2 Moy. 15, 24.
    13. 2 Moy. 16, 3.
    14. 4 Moy. 11, 33.
    15. 4 Moy. 16, 2.
    16. 4 Moy. 16, 31.
    17. 4 Moy. 16, 35.
    18. 2 Moy. 32, 4.
    19. 2 Moy. 32, 11.