Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/1284

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


wali[1] pierwszego stanu swego, ale opuścili mieszkanie swoie, na sąd dnia wielkiego zwiąskami wiecznemi pod chmurą zachował.[2]
7. Iako Sodoma[3] i Gomorra, i okoliczne miasta, gdy tymże sposobem iako i one zwszeteczniały i udały się za cudzém ciałem, wystawione są na przykład, ognia wiecznego karanie ponosząc:
8. Także téż i ci iako snem zmożeni, ciałoć[4] plugawią ale zwierzchnością pogardzaią, i przełożeństwa bluźnią.
9. Lecz Michał Archanioł, gdy się z diabłem rozpieraiąc wadził o ciało Moyżeszowe, nie śmiał podnieść przeciwko niemu sądu bluźnierskiego, ale rzekł: Niech cię[5] Pan zgromi.
10. A ci, czego nie znaią, to bluźnią; a co z przyrodzenia[6] znaią, iako bezrozumne bydła w tém się psuią.
11. Biada im! bo się drogą Kainową[7] udali, a za błędem[8] Balaamowéy zapłaty puścili się, i przeciwieństwem Korego[9] poginęli.
12. Cić są na świętych ucztach waszych[10] zmazami, którzy z wami goduiąc bez wstydu, sami się pasą; są obłoki[11] bezwodne, które od wiatrów tam i sam unoszone bywaią; drzewa zwiędłe, nieużyteczne, dwakroć zmarłe i wykorzenione;
13. Wały wściekłe morskie, wyrzucaiące swoie sprosności, gwiazdy błąkaiące się, którym chmura ciemności zachowana iest na wieki.
IV. 14. A prorokował téż o nich siódmy od Adama[12] Enoch, mówiąc: Oto, Pan idzie z świętymi tysiącami swoimi,
15. Aby uczynił sąd wszystkim, i karał wszystkie niezbożniki między nimi ze wszystkich niepobożności ich, które niezbożnie płodzili, i ze wszystkich przykrości, które mówili przeciwko niemu niezbożni grzesznicy.
16. Ci są szemracze utyskuiący sobie, według pożądliwości swoich chodzący, i których usta[13] mówią bardzo harde słowa, pochlebuiąc osobom dla swego pożytku.
17. Lecz wy, naymilsi! pamiętaycie na słowa przepowiedziane od Apostołów Pana naszego Iezusa Chrystusa;
18. Iż wam powiadali, że w ostateczny czas będą[14] naśmiewcy, chodzący według swoich niezbożnych pożądliwości.
19. Cić są, którzy się sami odłączaią, bydlęcy, ducha Chrystusowego niemaiący.
V. 20. Ale wy, naymilsi! buduiąc się na nayświętszéy wierze waszéy, i modląc się w Duchu świętym,
21. Samych siebie w miłości Bożéy zachowaycie, oczekiwaiąc miłosierdzia Pana naszego Iezusa Chrystusa ku żywotowi wiecznemu.
22. A nad niektórymi zmiłuycie się, rozsądkiem się rządząc;
23. A drugie przez postrach do zbawienia przywodźcie, z ognia ie wyrywaiąc, maiąc w nienawiści i suknią, któraby była od ciała pokalana.
24. A temu, który was może zachować od upadku, i stawić przed oblicznością chwały swoiéy bez nagany z weselem,
25. Samemu mądremu Bogu, zbawicielowi naszemu, niech będzie chwała i wielmożność, moc i zwierzchność i teraz i po wszystkie wieki. Amen.



  1. Ian. 8, 44.
  2. 2 Piotr. 2, 4.
  3. 1 Moy. 19, 22—24. Łuk. 17, 29. 2 Piotr. 2, 6.
  4. 1 Piotr. 2, 10.
  5. Zach. 3, 2.
  6. 2 Piotr. 2, 12.
  7. 1 Moy. 4, 8.
  8. 4 M. 22, 23. 2 Piotr. 2, 15.
  9. 4 Moy. 16, 1.
  10. 2 Piotr. 2, 13.
  11. 2 Piotr. 2, 17.
  12. 1 Moy. 5, 18.
  13. Ps. 17, 10. 2 Piotr. 2, 18.
  14. 1 Tym. 4, 1. 2 Tym. 3, 1. 2 Piotr. 3, 3.