Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/1229

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


zdrowie swoie, aby dopełnił tego, czego niedostawało w usłudze waszéy przeciwko mnie.

ROZDZIAŁ III.


I. Zbiia próżną chlubę Apostołów 1 — 6. II. wystawiaiąc przeciwko nim samego Pana Chrystusa 7 — 9. III. Własność i natura wiary 10 — 17. IV. nieprzyiaciel Chrystusów 18. 19. V. pociechy wiernych 20. 21.
Daléy mówiąc, bracia moi! raduycie się w Panu. Iedneż rzeczy wam pisać, mnie nie mierzy, a wam iest bezpieczno.
2. Upatruycie[1] psy, upatruycie złe robotniki, upatruycie rozerwanie.
3. Albowiem my iesteśmy[2] obrzezaniem, którzy duchem służymy[3] Bogu, i chlubimy się w Chrystusie Iezusie, a w ciele nie ufamy.
4. Aczci i ia w ciele mam ufanie; ieźli kto inszy zda się mieć[4] ufanie w ciele, bardziéy[5] ia,
5. Obrzezany będąc osmego dnia, z narodu Izraelskiego, z pokolenia Beniaminowego, Zyd z Zydów, według zakonu[6] Faryzeusz;
6. Według gorliwości prześladowca z kościoła, według sprawiedliwości onéy, która iest z zakonu, będąc bez przygany.[7]
II. 7. Ale to, co mi było zyskiem, tom poczytał dla Chrystusa za szkodę.
8. Owszem i wszystko poczytam sobie za szkodę dla zacności znaiomości[8] Chrystusa Iezusa, Pana moiego, dla któregom wszystko utracił, i mam to sobie za gnóy, abym Chrystusa zyskał.
9. I był znaleziony w nim, nie maiąc sprawiedliwości moiéy, téy, która iest z zakonu, ale téy, która iest przez wiarę Chrystusowę, to iest sprawiedliwość[9] z Boga, która iest przez wiarę;
III. 10. Żebym go poznał, i moc zmartwychwstania iego, i społeczność ucierpienia iego, przykształtowany będąc[10] śmierci iego,
11. Owabym iakimkolwiek sposobem doszedł powstania z martwych.
12. Nie iżbym iuż uchwycił, albo iuż doskonałym był; ale ścigam, ażbym téż uchwycił to, na com téż od Chrystusa Iezusa uchwycony.
13. Bracia! iać o sobie nie rozumiem, żebym iuż uchwycił.
14. Ale iedno czynię, że tego, co za mną iest,[11] zapamiętywaiąc, a do tego się, co przedemną iest, śpiesząc, bieżę do kresu[12] ku zakładowi powołania onego Bożego, które iest z góry w Chrystusie Iezusie.
15. Ile tedy nas doskonałych, toż rozumieymy; a ieźli co inaczéy rozumiecie, i toć wam Bóg obiawi.
16. Wszakże w tém, czegośmy doszli, według iednegoż sznuru[13] postępuymy, i iednoż[14] rozumieymy.
17. Bądźcież wespół naśladowcami moimi[15], bracia! a upatruycie te, którzy tak chodzą, iako nas za wzór macie.
IV. 18. Albowiem wiele ich chodzi, o którychem wam często powiadał, a teraz i z płaczem mówię, iż są nieprzyiacielmi krzyża Chrystusowego;[16]
19. Których koniec iest zatracenie, których Bóg iest brzuch, a chwała w hańbie ich, którzy się o rzeczy ziemskie staraią.
V. 20. Aleć nasza rzeczpospolita iest w niebiesiech, zkąd téż zbawiciela oczekiwamy, Pana[17] Iezusa Chrystusa,
21. Który przemieni ciało nasze podłe, aby się podobne stało chwalebnemu ciału iego, według skutecznéy mocy, którą téż wszystkie rzeczy sobie podbić może.]

ROZDZIAŁ IV.


I. Od osobnych do pospolitych nauk się udawszy 1 — 9. II. twierdzi, że ich szczodrobliwością tak był uweselony 10. 11. III. że téż był gotów, wszelki niedostatek cierpliwie ponosić 12 — 22.

Przetoż, bracia moi mili i pożądani! radość i korono moia! tak stóycie w Panu, naymilsi moi!

  1. Izai. 56, 10.
  2. Rzym. 3, 30.
  3. Ian. 4, 24. 2 Kor. 3, 6.
  4. 2 Kor. 12, 5.
  5. r. 11, 22.
  6. Dzie. 23, 6.
  7. Dzie. 8, 3. r. 9, 1. 2. r. 22, 4.
  8. Izai. 53, 11. Ier. 9, 24. Ian. 17, 3. Koloss. 2, 2.
  9. Ian. 5, 24. Rzym. 3, 22. 23. r. 4, 3. r. 10, 8. Żyd. 4, 3. 1 Piotr. 2, 6.
  10. Rzym. 6, 2. 3.
  11. Łuk. 9, 62.
  12. 1 Kor. 9, 24.
  13. Rzym. 12, 16.
  14. Rzym. 15, 5.
  15. 1 Kor. 4, 16.
  16. Rzym. 16, 17.
  17. 1 Kor. 1, 7. Tyt. 2, 13.