Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/1172

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    6. Nie day tego Boże! Albowiem iakożby Bóg[1] sądził świat?
    7. Bo ieźli prawda Boża przez moie kłamstwo obfitowała ku chwale iego, czemuż ieszcze i ia bywam sądzony iako grzesznik?
    8. A nie raczéy tak mówimy: (iako nas szkaluią i iako niektórzy udawaią, żebyśmy mówili:) Będziemy czynić złe rzeczy, aby przyszły dobre? Których potępienie iest sprawiedliwe.
    III. 9. Cóż tedy? Mamyż nad nie? Żadnym sposobem; gdyżeśmy przed tym dowiedli, iż Żydowie i[2] Grekowie, wszyscy są pod grzechem,
    10. Iako napisano: Niemasz sprawiedliwego[3] ani iednego;
    11. Niemasz rozumnego, i niemasz, ktoby szukał Boga.
    12. Wszyscy się[4] odchylili, wespół się stali nieużytecznymi, niemasz ktoby czynił dobre, niemasz aż do iednego.
    13. Grobem otworzonym[5] iest gardło ich, ięzykami swymi zdradzali, iad żmiie[6] pod wargami ich.
    14. Których usta napełnione są[7] przeklinania i gorzkości;
    15. Nogi ich prędkie są[8] ku wylewaniu krwi;
    16. Skruszenie z biedą na drogach ich,
    17. A drogi pokoiu nie poznali;
    18. Niemasz[9] boiaźni Bożéy przed oczyma ich.
    IV. 19. A wiemy, iż cokolwiek zakon mówi, tym, którzy są pod zakonem, mówi, aby wszelkie usta były zatulone, i aby wszystek świat podlegał karaniu Bożemu.
    20. Przeto[10] z uczynków zakonu nie będzie usprawiedliwione żadne ciało przed oblicznością iego, gdyż przez[11] zakon iest poznanie grzechu.
    21. Lecz teraz bez zakonu sprawiedliwość Boża obiawiona iest, maiąca świadectwo z zakonu i z Proroków;[12]
    22. Sprawiedliwość, mówię, Boża przez wiarę Iezusa Chrystusa ku wszystkim i na wszystkie wierzące; boć różności niemasz.
    23. Albowiem wszyscy zgrzeszyli, i nie dostawa im chwały Bożéy.
    24. A bywaią usprawiedliwieni[13] darmo z łaski iego przez odkupienie, które się stało w Chrystusie Iezusie;
    25. Którego Bóg wystawił ubłaganiem przez wiarę w krwi iego ku okazaniu sprawiedliwości swoiéy przez odpuszczenie przed tém popełnionych grzechów w cierpliwości Bożéy,
    26. Ku okazaniu sprawiedliwości swoiéy w teraźnieyszym czasie, na to, aby on był sprawiedliwym i usprawiedliwiaiącym tego, który iest z wiary Iezusowéy.
    27. Gdzież tedy iest chluba? Odrzucona iest. Przez któryś zakon? Czyli uczynków? Nie, ale przez zakon wiary.
    V. 28. Przetoż mamy[14] za to, że człowiek bywa usprawiedliwiony wiarą bez uczynków zakonu.
    29. Izali Bóg iest tylko Bogiem Żydów? izali téż nie Poganów? Zaiste i Poganów.
    30. Ponieważ ieden[15] iest Bóg, który usprawiedliwi obrzezkę z wiary i nieobrzezkę przez wiarę.
    31. To tedy zakon niszczymy przez wiarę? Nie day tego Boże! i owszem zakon stanowimy.

    ROZDZIAŁ IV.
    I. Co przed tém powiedział o wierze usprawiedliwiaiący, tego przykładem Abrahamowym 1. 2. II. i świadectwem pisma świętego potwierdza, i dziesięćkroć w tym rozdziale przyczytania wzmiankę czyni 3 — 25.

    Cóż tedy, rzeczemy, znalazł Abraham, oyciec nasz,[16] według ciała?
    2. Bo ieźli Abraham z uczynków iest usprawiedliwiony, ma się czém chlubić, ale nie u Boga.
    II. 3. Albowiem cóż pismo mówi? Uwierzył Abraham[17] Bogu, i przyczytano mu to za sprawiedliwość.

    4. A robiącemu zapłata nie bywa przyczytana podług łaski, ale podług długu;

    1. 1 M. 18, 25.
    2. Gal. 3, 22.
    3. Ps. 14, 3.
    4. Ps. 53, 4.
    5. Ps. 5, 15.
    6. Ps. 140, 4.
    7. Ps. 10, 7.
    8. Izai. 59, 7.
    9. Ps. 36, 2.
    10. Gal. 2, 16. r. 3, 10.
    11. Rzym. 7, 7.
    12. Rzym. 1, 17. Filip. 3, 9.
    13. Efez. 2, 8. 9. Tyt. 3, 5. 7.
    14. Dzie. 13, 38. Rzym. 8, 3. Gal. 2, 16. 2 Tym. 1, 9. Tyt. 3, 5. Żyd. 7, 19.
    15. Rzym. 10, 12.
    16. Izai. 51, 2.
    17. 1 Moy. 15, 7. Gal. 3, 6. Iak. 2, 23.