Strona:Biblia Gdańska wyd.1840.pdf/1120

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została przepisana.

    17. Toć wam przykazuię, abyście się spółecznie miłowali.
    IV. 18. Ieźli was świat[1] nienawidzi, wiedzcie, żeć mię pierwéy, niżeli was, miał w nienawiści.
    19. Byście[2] byli z świata, świat, co iest iego, miłowałby; lecz iż nie iesteście z świata, alem ia was wybrał z świata, przetoż was świat nienawidzi.
    V. 20. Wspomniycie na słowo, którem ia wam powiedział: Nie iest sługa[3] większy nad pana swego. Ieźlić mię prześladowali, i was prześladować będą; ieźli słowa moie zachowywali, i wasze zachowywać będą.
    21. Aleć wam[4] to wszystko czynić będą dla imienia mego, iż nie znaią onego, który mię posłał.
    22. Bym był nie przyszedł, a nie mówił im, nie mieliby grzechu; lecz teraz niemaią wymówki z grzechu swego.
    23. Kto mnie nienawidzi, i oyca mego nienawidzi.
    24. Bym był tych uczynków nie czynił między nimi, których żaden[5] inszy nie czynił, grzechuby nie mieli; lecz teraz i widzieli i nienawidzieli i mnie i oyca mego.
    25. Ale iżby się wypełniło słowo, które iest w zakonie ich napisano: Że mię darmo mieli[6] w nienawiści.
    26. A gdy przyidzie on[7] pocieszyciel, którego ia wam poślę od oyca, duch prawdy, który od oyca przychodzi, on o mnie świadczyć będzie.
    27. Ale[8] i wy świadczyć będziecie; bo ze mną od początku iesteście.

    ROZDZIAŁ XVI.
    I. Pan prześladowanie przepowiada 1 — 6. II. pocieszyciela obiecuie 7. III. urząd iego opisuie 8 — 9. IV. utrapienia wiernych do rodzącéy przyrównywa 20 — 22. V. do modlitwy napomina 23 — 33.

    Tomci wam powiedział, abyście się nie gorszyli.
    2. Wyłączać was będą z bożnic; owszem przyidzie godzina, że wszelki, który was zabiie, będzie mniemał, że Bogu posługę czyni.
    3. A toć wam uczynią, iż nie poznali[9] oyca ani mnie.
    4. Alemci wam to powiedział, abyście, gdy przyidzie ta godzina[10], wspomnieli na to, żem ia wam opowiedział; a tegom wam z początku[11] nie powiadał, bom był z wami.]
    5. Lecz teraz idę do onego, który mię[12] posłał, a żaden z was nie pyta mię: Dokąd idziesz?
    6. Ale żem wam to powiedział, smętek napełnił serce wasze.
    II. 7. Lecz ia wam prawdę[13] mówię, wamci to pożyteczno, abym ia odszedł; bo ieźli nie odeydę, pocieszyciel on nie przyidzie do was, ale ieźli odeydę, poślę go do was.
    III. 8. A on przyszedłszy, będzie karał świat z grzéchu i z sprawiedliwości i z sądu;
    9. Z grzéchu mówię, iż nie uwierzyli we mnie;
    10. Z sprawiedliwości zasię, iż do oyca mego idę, a iuż mnie więcéy nie uyrzycie;
    11. A z sądu, iż Książę tego świata[14] iuż iest osądzone.
    12. Mamci wam ieszcze wiele mówić, ale teraz znieść nie możecie.
    13. Lecz gdy przyidzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką[15] prawdę; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie i przyszłe rzeczy wam opowie.
    14. On mię uwielbi; bo z mego weźmie a opowie wam.
    15. Wszystko, co ma[16] oyciec, moie iest; dla tegom rzekł: Że z mego weźmie a wam opowie.]
    16. Maluczko, a nie uyrzycie mię, i zasię maluczko, a uyrzycie mię; bo ia idę do oyca.[17]

    17. Mówili tedy niektórzy z uczniów iego między sobą: Cóż to iest co nam mówi: Maluczko, a nie uyrzycie mię, i zasię maluczko, a uyrzycie mię, a iż ia idę do oyca?

    1. 1 Ian. 3, 13.
    2. Ian. 17, 14.
    3. Matt. 10, 24. Łuk. 6, 40.
    4. Ian. 16, 3.
    5. Ian. 10, 37.
    6. Ps. 35, 19. r. 69, 5.
    7. Łuk. 24, 49. Ian. 14, 26.
    8. Dzie. 1, 8. r. 2, 33.
    9. Ian. 15, 21.
    10. Ian. 15, 21.
    11. Matt. 9, 15.
    12. Ian. 7, 33.
    13. Ian. 8, 45. r. 14, 16. 26.
    14. Ian. 12, 31. r. 14, 30. Kol. 2, 15.
    15. Ian. 14, 26.
    16. Ian. 17, 10.
    17. Ian. 7, 33. r. 13, 33.