Strona:Asnyk Adam - Pisma 03. Wydanie nowe zupełne.djvu/288

    Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
    Ta strona została uwierzytelniona.

    I nikt już o nim nie wspomni,
    I jest już garścią popiołów,
    A twarda ziemia wygnania
    Na sercu cięży jak ołów.


    1869.