Strona:Anioł Stróż Chrześcianina Katolika.djvu/130

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została przepisana.


małem(am)? — Czy kłamstwo moje nie szkodziło téż komu![1] Kłamstwo nie jest że moim grzechem nałogowym? Czym bliźniego fałszywie nie oskarżył(a) lub spotwarzył(a) przed innymi? — Działoż sie to ze złości lub zazdrości? — Czym nie powiadał(a) tego przed drugimi, com był(a) powinien(na) zamilczeć? albo czym nie zamilczał(a) błędów jakich, o których byłem(am) powinien(na) rodziców lub nauczycieli zawiadomić?
Przykazanie kościelne. Czy w dni postne nie jadłem(am) mięsa? Nie uczyniłżem(am) tego z obojętności dla przykazania kościelnego?

Grzechy główne. Czy nie byłem(am) wyniosłym(ą) i pysznym(ą) z moich zdolności, z mego ubioru, stanu lub bogactwa rodziców moich? Czy nie miałem(am) się za lepszego(ą) od innych i czy nie gardziłem(am) dla tego innymi, szydziłem(am) i naśmiewałem(am) się z nich? — Czym tylko dla tego się uczył(a) i modlił(a), aby mnie chwalono lub nagrodzono? — Czy byłem(am) łakomym(ą) i nie chciałem(am) nic dać ani rodzeństwu ani ubogim? Czy byłem(am) zazdrosnym (ą) i przeto gniewliwym(ą), gdy innych chwalono, albo gdy się im dobrze powodziło — a wesołym(ą), gdy ukaranymi zostali, lub gdy im się jaka szkoda stała? — Czy byłem(am) nieumiarkowanym

  1. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku; powinno być – ?.