Strona:Anatol France - Poglądy ks. Hieonima Coignarda.djvu/228

 Cała mądrość sędziów polega na wyróżnieniu rabunków, które nie wchodzą w grę, od tych co do których przy zaczęciu partji nastąpiła umowa, a rozróżnianie owo jest jednocześnie bardzo misterne i dziecinne. W każdym zaś razie jest bardzo dowolne.
 Dziewczyna, która wisi w tej chwili na szubienicy, jak pan powiadasz, skradła pani radczyni Josse własność jej, żabot koronkowy. Na czem jednak opierasz pan twierdzenie, że ów żabot był własnością pani radczyni Josse? Powiesz pan, że kupiła go za pieniądz, albo dostała od rodziców z wyprawą, albo otrzymała od swego kochanka. W ten mniejwięcej sposób przychodzi się do koronkowych żabotów. Ale bez względu na sposoby, zawsze posiadała go ona jako jedno z tych dóbr, które pozyskuje się przypadkiem i znowu przypadkiem traci, gdyż do posiadania tego nie miała i mieć nie mogła praw przyrodzonych.
 Zresztą przyznaję nawet, że żabot był jej własnością stosownie do reguł owej zabawy w posiadanie, którą uprawiają ludzie uspołecznieni, niby biedni ulicznicy grający w guziki. Upodobała sobie w tym żabocie i ostatecznie prawa jej do niego nie były zgoła mniejsze od praw innych współgrających. Zgoda. Sprawiedliwość winna była tedy oddać jej żabot i koniec. Ale z jakiegoż