Strona:Adam Nowicki - Zdrajca w rodzie Habsburgów.pdf/47

wie, ale także ministrowe cywilni, jak np. hrabia AehrcnthaL Rzecz przytem znamienna, że Aehrenthala w czasach, gdy tenże był jeszcze baronem i ambasadorem austro-węgierskim w Petersburgu, arcyksiążę narzucił cesarzowi w miejsce Agenora hr. Gołuchowskiego na ministra spraw zagranicznych. Gołuchowskiego znieważył publicznie, ponieważ osła, na którym jego dzieci jeździły na zamku Konopischt w Czechach, nazwał „Gołu“ od przezwiska, jakiem w kolach arystokratycznych zwano hr. Gołuchowskiego. Było to w 1906 r. A już w półtora roku później Aehrenthala nienawidził jeszcze bardziej, niż Gołuchowskiego, i odzywał się o nim w sposób niesłychanie obelżywy.
 Wogóle obelgi brutalne, jakiemi obsypywał ludzi przez siebie znienawidzonych, a nienawidził trzech czwartych osobistości oficjalnych i żywił pogardę dla całej ludności Austro-Węgier, przy równoczesnem uwielbianiu bałwochwalczem swojej żony i swoich dzieci — wszystko to nosi o cechy patologicznego zwyrodnienia. Znać było, że jest to człowiek nienormalny, którego złą naturę podsycały jeszcze chorobliwe przypadłości, będące następstwem przebytej choroby piersiowej.
 Na takie natury złe i chorobliwe wpływ dobroczynny może wywierać żona, jeżeli jest kobietą dobrą i rozumną. Niestety o księżnej Hohenberg trzeba wydać opinję, że była z natury złą,