Strona:Adam Mickiewicz - Dziady część III.djvu/213

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.


Tę ranę sam sobie zadał;
Śmierć z niéj uleczyć nie może.

kobiéta

       195 Ach, ulecz go, wielki Boże!



Koniec aktu pierwszego[1]



  1. Koniec aktu pierwszego. ] Koniec R1 D; w R2: »Koniec. Skączyłem Tak i dziś wymawiają w gwarze kresów wschodnio-północnych. przepisywać na przewodną niedzielę 1832 w dziesięć lat po napisaniu (pierwsz) czwartej części«. —