Strona:Śpiewnik kościelny katolicki (T. Flasza, 1930).djvu/132

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ta strona została skorygowana.
128
PIEŚNI NA BOŻE NARODZENIE


105. Kto był smutny.

Kto był smutny, dziś wesoły niechaj każdy będzie
Bo jak w niebie, tak na ziemi pokój głoszą wszędzie.
Anieli weseli, Bóg się stał człowiekiem,
Ten się stał, który miał przyjść na świat przed wiekiem.
Zaraz Anioł z wesołością do pastuszków bieży,
Powiadając, iże w szopie Bóg i człowiek leży,
Biegajcie, witajcie zrodzonego Pana,
Padajcie, klękajcie przed Nim na kolana.
Pobieżeli do Betlejem czym prędzej pasterze,
Wygrywając z wesołością po drodze na lirze,
Śpiewali, witali zrodzonego Pana,
Padali, klękali, przed Nim na kolana.
Przygrywali bardzo pięknie, aż ono Dzieciątko,
Wzniosło rączkę błogosławić, małe pacholątko,
Nas wszystkich grzeszników i po całe wieki,
Z pogańskiej, szatańskiej wyrwało paszczęki.