Sonety (Shakespeare, 1913)/XI

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor William Shakespeare
Tytuł Sonety Shakespeare’a
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1913
Druk W. L. Anczyc i Sp.
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Maria Sułkowska
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zbiór jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zbiór jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
XI.

Gdy dzień Twój zblednie, rosnąć będziesz w świcie,
W dziecięciu Twoim, poranku nie rzucisz.
Jeśli krwi młodej młodo dawasz życie,
To lat dojrzałość w młodość znów obrócisz,
W tym mądrość leży, piękność i mnożenie
Lub szał Ci grozi lub wieku skażenie.
Gdyby Twój upór uporem był świata,
Ludzkość niedługie czekałyby lata.
Ci którym wdzięków i zalet nie dano,
Niech bezpotomni umierają skrycie.
Bogate dała natura Ci wiano,
Hojnych jej darów strzeż pieczołowicie.
Pieczęcią Ciebie natura nazywa:
Masz odbić siebie, póki pieczęć żywa.


Grafika na koniec utworu 3.png




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: William Shakespeare i tłumacza: Maria Sułkowska.