Sonety (Shakespeare, 1913)/LXXIV

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor William Shakespeare
Tytuł Sonety Shakespeare’a
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1913
Druk W. L. Anczyc i Sp.
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Maria Sułkowska
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron
LXXIV.

Lecz bądź spokojnym, gdy wyrok okrutny
Bez wczasów żadnych usunie mnie z świata;
Złączyłem z wierszem już mój żywot smutny,
Wiersz na pamiątkę z Tobą przetrwa lata.
Gdy w niego spojrzysz, to spojrzysz zarazem
W część mej istności, którą Tobie dałem.
Ziemi dam ziemię, władz wyższych rozkazem,
Lecz Twoim duch mój, moim lepszym darem.
I tak utracisz tylko życia błoto,
Robaków strawę, gdy się ciało zmienia,
To co zbój podły zdobył swą niecnotą,
Zdobycz niegodną Twojego wspomnienia.
Ciału jedynie dusza cenę daje,
Duch mój jest w wierszu, wiersz z Tobą zostaje.


Grafika na koniec utworu 3.png




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: William Shakespeare i tłumacza: Maria Sułkowska.