Sonet (Meilhac, 1900)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Henri Meilhac
Tytuł Sonet
Pochodzenie Rymy i Rytmy. Tom III
Data wydania 1900
Wydawnictwo Jan Fiszer
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Leo Belmont
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tom III
Indeks stron
Meilhac.
(Sonet).

Pani żądasz sonetu? Łaski, rozważ Pani
Trzech rymów doń potrzeba… tu mnie trudność spotka
Lecz do „Pani“ są rymy: „dla Niej“ i „Poddani“
I ot, pierwsza dość gładka złożyła się zwrotka.

Więc do środka przechodzę… przechodzę do środka,
Mam jeszcze nieużyty rym w zapasie „dla Niej“
Użyłem go… Choć w myślach łączność nader wiotka,
Ale w formie Petrarka nawet nic nie zgani.

Oddycham… W mniejszej rymów jesteśmy pogrzebie
Teraz trzeba nam nieco sercowej boleści,
Gdyż inaczejby sonet sam się zaparł siebie.


O! jeszcze nie zapóźno… jeszcze trójwiersz zmieści
Wyznanie: „Kocham Panią!“ albo „Kocham Ciebie!
I oto sonet gotów – dźwięczny, pełen treści…




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Henri Meilhac i tłumacza: Leopold Blumental.